P. OVIDII NASONIS

200

filia restabat, non illo digna parente.

Ilanc quoque vendit inops. Dominum generosa

recusat:

et vicina suas tondens super aequorapalmas,

850 Eripe me doniino, qui raptae praemia nobisvirginitatis habes, ait. Ilaec Neptunus habebat;qui prece non spreta, quamvis modo visa sequentiesset hero, fonnamque novat, vultumque virileminduit, et cultus pisces oapientibus aptos.

855 Ilanc dominus spectans, 0 qui pendentia parvoaera cibo celas, moderalor arundinis, inquit,sic mare compositum, sic sit tibi piscis in undacredulus, etnullos, nisi fixus, sentiat hamos:quae modo cum vili turbatis veste capillis860 littore in hoc steterat, (nam stantem in littore vidi,)die ubi sit: neque enim vestigia longius oxstant.lila dei munus bene cederc sensit: et a sese quaeri gaudens, bis est resecuta rogantem:Quisquis es, ignoscas; in nullam lumina partem865 gurgite ab hoc flexi, studioque operatus inhaesi.

. Quoque minus dubites, sic has deus aequoris artesadiuvet, ut nemo iamdudum littore in isto,me tarnen excepto, nec lemina constitit ulla.Credidit; et verso dominus pede pressit arenam ;870 elususque abiit. Uli sua reddita forma est.

Ast ubi habere suam transformia Corpora sensit,saepe pater dominis Triopeida tradidit: illanunc equa, nunc ales, modo bos, modo ccrvus

abibat:

praebebatque avido non iusta alimenta parenti.

875 Vis tarnen illa mali postquam consumserat omnemmateriam, dederatque gravi nova pabula morbo;ipse suos artus lacero divellere morsu