METAMORPHOSEON LXB. Vm. 193

ille celer penna tardos aetate fatigateluditque diu: tandemquo est visus ad ipsosconfugisse deos. Superi vetuere neoari;

Dique sumus, meritasque luet vicinia poenasimpia, dixerunt: vobis immunibus huiusesse rnali dabilur; modo vestra relinquite teeta,ac noslros comitato gradus, et in ardua montisitesimul. Parent, et dis praeeuntibus ambomembra levant baculis; tardique senilibus annis,nituntur longo vestigia ponere clivo.

Tantum aberant summo, quantum semei ire sagittamissa potest: flexere oculos, et mersa paludecaetera prospiciunt: tantuin sua tecta manere.Dumque ea mirantur; dum deflent fata suorum:illa vetus, dominis eliam casa parva duobus,yertitur in templum: furcas subiere columnae:stramina flavescunt, aurataque tecta videntur,caelataeque fores, adopertaque marmore tellus.Talia tum placido Saturnius edidit ore:

Dicite, iustesenex, et femina coniuge iustodigna, quidoptetis. Cum Baucide pauca locutus,iudicium Superis aperit commune Philemon:

Esse sacerdotes, delubraque vestra tueriposcimus: et quoniam concordes ogimus annos ;auferat bora duos eadem: nec coniugis unquambusta meae videam; neu sim tumulandus ab illa.Vota fides sequitur : templi tutela fuere,donec vita data est: annis aevoque solutiante gradus sacros quum starent forte, lociquenarrarent Casus ; frondere Philemona Baucis,Baucida conspexit senior frondere Philemon.Iamque super geminos crescente cacumine vultus,mutua, dumlicuit, reddebant dicta; Valeque,

N 2

690

695

700

705

710

715