METAMORPIIOSEON LIB. VI. U3

aut linguam, aut oculos, aut quae tibi membra

pudorcm

abstulerunt, ferro rapiam: aut per yulnera millesontem animam expellam. Magnum est, quodcun-

que paravi;

quid sit, adhuc dubito. Peragit dum talia Procne,ad matrem veiiiebat Itys. Quidpossit, ab illo 620admonita est: oculisquetuensimmitibus, Ah quames similis patri! dixit: nee plura locuta,triste parat facinus; tacitaque exaestuat ira.

Ut tarnen accessit natus, matrique salutemattulit, etparyisadduxitcollalacertis, 625

mistaque blanditiis puerilibus oscula iunxit;mota quidem est genetrix; infractaqueconstitit ira:invitique oculi lacrimis maduere coactis.

Sed simul ex nimia mentem pietate iabaresensit, ab hoc iterum est ad vultus yersa sororis; 630

inque vicem spectans ambos, Cur admovet, inquit,alter blanditias; rapta silet altera lingua?

Quam vocat hic matrem, cur nonvocat illasororem?

Cui sis nupta vide, Pandione nata, marito.Degeneras: soelus est pietas in coniuge Tereo. 635

Nec mora; traxit Ityn, veluti Gangetica cervaelaotentem foetum per silvas tigris opacas.

Utque domus altae partem tenuere remotam;tendentemque manus, et iam sua fata videntem,et Mater, mater! clamantem, et colla petentem 640ense ferit Procne, lateri qua pectus adhaeret:nec vultum vertit. Satis illi ad fata vel unumvulnus erat: iugulum ferro Philomela resolvit:vivaque adhuc, animaeque aliquid retinentia

membra

dilaniant. Pars inde cavis exsultat aenis: * 645