138

P. OVIDII NASONIS

460 in Venerem: et flagrat vitio gentisque suoque,

Impetus est illi, comitum corrumpere curam,nutricisque fidem: nec non ingentibus ipsamsollioitare datis, totumque impendere regnum :aut rapere, et saevo raptam defendere bello. 1

465 Et nihil est, quod nun ell'reno captus amoreausit: nec capiunt inolusas pectora flammas.

Iamque moras male fert; oupidoque revertitur oremandata ad Procnes; et agit sua vota sub illis.Facundum faciebat amor: quotiesque rogabat470 ulterius iusto, Procnen ita veile ferebat.

Addidit et lacrimas; tanquam mandasset et illas.

Pro Superi, quantum mortalia pectora caecaenoctis habent! Ipso sceleris molimine Tereuscreditur esse pius, laudemque a crimine sumit.

475 Quid? quod idem Philomela cupit, patriosque la-

certis

blanda tenens liumeros, ut eat visura sororem, >

perque suam contraque suam petit usque salutem.Spectat eam Tereus, praecontrectatque videndo :os'culaque et collo circumdata brachia cernens,

480 omnia pro s'timulis, facibusque, ciboque furorisaccipit; et quoties amplectitur illa parentem,esse parens vellet: neque enim minus impius esset. iYincitur ambarum genitor prece: gaudet, agitqueilla patri grates; et successisse duabus485 idputat infelix, quod erat lugubre duabus.

Iam labor exiguus Plioebo restabat: equiquepulsabant pedibus spatium declivis Olympi.

Regales epulae mensis, et Bacchus in auro \

ponitur: hinc placido dantur sua Corpora somno.

490 At rex Odrysius, quamvis secessit ab illa,

aestuat: et repetens faciem, motusque, manusque;