METAMORPIIOSEON LIB. VI. 438

Hi tarnen orantem perstant prohibero: minasque,ni procul abscedat, conviciaque insuper addunt.

Nec satis est: ipsos etiam pedibusque manuque

turbavere lacus: iraoque ex gurgite möllern

buc illuc limum aaltu movere maligno. 365

Distulit ira sitim. Neque enim iam fdia Coei

supplioat indignis; nec dicere sustinet ultra

verba minora dea: tollensque ad sidera palmas,

Aeternum stagno, dixit, vivatis in isto.

Eveniunt optata deae: iuvat esse sub undis, 370

et modo tota cava submergere membra palude:nunc proferre caput: summo modo gurgite nare:saepe super ripam slagni considere: saepein gclidns resilire lacus. Sed nunc quoque turpeslitibus exercent linguas: pulsoque pudore, 375

quamvis sin t sub aqua, subaquamalediceretentant.

Vox quoque iam rauca est; inflataque colla tumescunt;ipsaque dilatant palulos convicia rictus.

Terga caput tangunt; colla intercepta videntur:spina virct: venter, pars maxima corporis, albet; 380limosoque novae saliunt in gurgite ranae.

Sicubi nescio quis Lycia de gente virorumretulit exitium; Satyri reiniaiscitur alter :quem Tritoniaca Latous arundiue victumaffecit poena. Quid me mihi detrabis? iuquit. 385Ah piget: ab non est, clamabat, tibia tanti!

Clamanti cutis est summos direpta per artus:nec quidquam nisi vulnus erat. Cruor undique manat;detectique patent nervi: trepidaeque sine ullapelle micant venae. Salientia viscera posses, 390

et perlucentes numerare in pectore fibras.

Illum ruricolae, silvarum numina, Fauni,et Satyri fratres, et tune quoque clarus Olympus,