132, P. OVIDII NASONIS

' larach«} su^tuldraj': Dique o'cpmmunrfer omnes,-^ "dixe/al^gnarus ryjn omnes"ejse rpgandqs,..,/A^

. parcjfe. Mi$i>s$rat',' qü'ümjsiii’rcyocab'ilp’ teluin '

(/ '•. 265 v n’oh Tiiit, ‘ifpifijnejn? "Pjpiiimio täi&bn öccidff llle . 1v --' '[>Jyi$Der6y'i}yn ^tejjÄpilssd 'to’rdef^S^it^.^/ ^ ijJ " 'Fani/'iiiali,p6pu|tUi^oT6r'ta&lin'aeque"sriofuiiä'' 1 '

‘' ^am’s^BfW^arreÄi wrMnrfecei’e'ruInäe^’T^' 1, ^ Vj ,V.inir'antem'poIvfisse^ irasQ^öt^mque^'qiiod'augi.! ”

' ! ‘27'o~fi6c fesseht Sußeri/' qubd ipntühl io m'bäC erqij/

Nam. pater Amphion^ 'feVrct pür pectiis adacto,.,^ ('fä.Zyfinieral niö'r'ibhs pariiär öum luce dolorem.

Heu quantum haec Niobe Niobe distabat ab illa,quae modo Latois popul um submoverat aris,

275 et mediam tulerat gressus resupina per urbem,invidiosa suis; at nunc miseranda vel hosti!Corporibus gelidis incumbit, et ordine nullooscula dispensat natos suprema per omnes.

A quibus ad coelum liventia brachia tollens,

2SO pascere, crudelis, nostro, Latona, dolore;

[pascerc, ait; satiaque meo tua pectora luctu:]corque ferum satia, dixit. Per funera septemefferor: exsulta; victrixque inimica triumpha.

Cur autem yictrix? Miserae mihi plura supersunt, ^285 quam tibi felici. Post tot quoque funera yinco.Dixerat: et sonuit contento neryus ab arcu;qui, praeter Nioben unam, conterruit omnes.

Illa malo est audax. Stabant cum vestibus atrisante toros fratrum demisso crine sorores.

290 E quibus una, trahens haerentia yiscere tela,imposito fratri moribunda relanguit ore.

Altera, solari miseram conata parentem,conticuit subito; duplicataque vulnere caeco est.[Oraque non pressit, nisi postquam Spiritus exit.]