Druckschrift 
2 (1826) Metamorphoseon libri XV
Entstehung
Seite
103
Einzelbild herunterladen
 

METAMOB.PIIOSEON LIB. V. 103

rcdditur? hac vitam sorvalae dote rependis?quam tibi non Perseus, verum si quaeris, ademit;sed grave Nere'idum numen, sed corniger Ammon,sed quae visceribus veuiebat bellua pontiexsaturanda meis. Illo tibi tempore rapta est,quo peritura fuit. Nisi si, crudelis, id ipsumexigis, utpereat: luctuque levabere nostro.Soilicetbaudsalisest, quod, tespectante, revincta est ;ct nullam quod opem patruus sponsusve tulisti;insuper, a quoquam quod sit servata, dolebis;praemiaque eripies? Quae si tibi magna videntur;ex illis scopulis, ubi erant affixa, petisses.

Nunc sine, qui petiit, per quem haec non orba se-

neotus,

ferre, quod et meritis et voce est pactus: eumquenon tibi, sed certae praelatum intellige morti.

Ille nihil contra: sed et hunc, et Persea vultualterno spectans, petat liunc ignorat, an illum:cunctatusquebrevi, contortam viribus hastam,quantas ira dabat, neqüidquam in Persea misit:et stetit illa toro. Stratis tum denique Perseusexsiluit, teloque ferox inimica remissopectora rupisset, nisi post altaria Phineusisset: et (indignum!) scelerato profuit ara.

Fronte tarnen Rhoeti non irrita cuspis adhaesit:qui postquam cecidit, ferrumque ex osse revul-

sum est,

Calcitrat et positas adspergit sanguine mensas.

Tum vero indomitas ardescit vulgus in iras:tclaque coniiciunt: et sunt, qui Cephea dicantcum genero debere mori. Sed limine tectiexierat Ceplieus, testatus iusque fidemquehospitiique deos, ea se prohibente moveri.

15

20

25

30

35

40

45