METAMORPHOSEON LIB. XV.

97

Iamque cadente die, veritus se credere nocti,constitit Hesperio, regnis Atlantis, in orbe,exiguamque petit requiem, dum Lucifer ignesevocet Aurorae, currusque Aurora diurnos.

Hic hominum cunctis ingenti corpore praestans 630Iapetionides Atlas fuit. Ultima tellusrege sub hoc, et pontus erat, qui Solis anhelisaequora subdit equis, et fessos excipit axes.

Mille greges illi, totidemque armenta per herbaserrabant; et humum vicinia nulla premebat. 635Arboreae frondes, auro radiante nitentes,ex auro ramos, ex auro poma tegebant.

Hospes, ait Perseus illi, seu gloria tangitte generis magni: generis mihi Iupiter auctor:sive es mirator rerum: mirabere nostras. 640

Hospitium requiemque peto. Memor ille vetustaesortis erat: dederat Themis hanc Parnasia sortem;Tempus, Atla, veniet, tua quo spoliabitur auroarbor: et hunc praedae titulum Iove natus habebit.

Id metuens, solidis pomaria clauserat Atlas 645

moenibus, et yasto dederat servanda draconi:arcebatque suis externos finibus omnes.

Iluic quoque, Vadeprocul, ne longe gloria rerum,quas mentiris, ait, longe tibi Iupiter absit.

Vimque minis addit, manibusque expellere tenlat 650cunctantem, et placidis miscentem fortia dictis.Viribus inferior: (quis enimpar esset Atlantisviribus?) At quoniam parvi tibi gratia nostra est;accipe munus, ait: laevaque a parte Medusaeipse retroversus squalentia protulit ora. 655

Quantus erat, mons factus Atlas. Nam barba co-

maeque

in silvas abeunt: iuga sunt humerique manusque.

Ovid. T. II. G