METAMORPHOSE ON LIB. HI. 75

velaque deducunt; geminaque opo currere tentant.Impediunt licderae rcmos, nexuquo recurvoserpunt; et gravidis dislinguunt yela corymbis.Ipse, racemiferis frontem ciroumdatus uvis,pampineis agitat velatam frondibus hastam.

Quem circa ligres, simulacraque inania lyncum,pictarumque iacent fera corpora panlherarum.Exsiluere viri; sive hoc insania fecit,sive timor: primusque Medon nigrescere coepitcorpore depresso, et spinae curvamine flectiincipit. IIuicLycabas, In quae miracula, dixit,verteris? et lati rictus, et panda loquentinaris erat, squamamque cutis durata trahebat. _

At Libys, obstantes dum vult obvertere remos,in spatium resilire manus breve vidit, et iliasiam non esse manus, iam pinnas posse vocari.Alter, ad intortos cupiens dare brachia funes,brachia non liabuit; truncoque repandus in undascorpore desiluit: falcata novissima cauda est;qualia dimidiae sinuantur cornua Lunae.

Undique dant saltus: multaque adspergine rorant:emerguntquo iterum: redeuntque sub aequora

rursus:

inque chori ludunt speciem: lascivaque iactantcorpora; et acceptum patulis mare naribtis efflant.De modo viginti (tot enim ratis illa ferebat,)restabam solus. Pavidum, gelidumque trementicorpore,yixque meum firmat deus, Excute, dicens,corde metum, Diamque tene. Delatus in illamaccessi sacris, Baccheiaque sacra frequento.

Praebuimus longis, l’entheus, ambagibus aures,inquit: ut ira mora vires absumere posset.Praecipitem famuli rapite liunc: cruciataque duris

665

670

675

680

685

690