METAMORPIIOSEON EIE. III. Gä

Namque ter ad quinos unum Cephisius annosaddiderat: poleralque puer iuvenisque videri.

Multi illum iuvenes, multae cupiere puellae.

Sed fuit in lenera tarn dura superbia forma;

nulli illum iuvcncs, nullac tetigere puellae. 355

Adspicit hunc, trepidos agitantem in rctia cervos,vocalis Nymphe, quae nec rcticere loquenti,nec prior ipsa loquididicit, resonabilis Echo.

Corpus adbuc Echo, non yox erat: et tarnen usumgarrula non alium, quam nunc habet, oris habebat, 3C0reddere de mullis ut verba novissima posset.

Feeerat hoc Iuno, quia, quum deprendere possetcum Iove saepc suo Nymphas in monle iacentes,illa deam longo prudens sermone tenebat,dum fugerentNymphae. PoslquamSaturniasensit; 365Huius, ait, linguae, qua sum delusa, poteslasparva tibi dabitur, vocisqüe brcvissimus usus;reque minas firmat. Tarnen haec in fine loquendiingeminat voces: auditaque verba reportat.

Ergo ubi Narcissum per deviarura vagantem 370vidit et incaluit, sequitur vestigia furtim.

Quoque magis sequitur, flamma propiore calescit;non aliter, quam quum summis circumlita taedisadmotas rapiunt vivacia sulfura flammas.

0 quoties voluit blandis accedero dictis, 375

et mollos adhibere preces ! Natura repugnat;nec sinit incipiat: sed, quod sinit, illa parata estexspectare sonos, ad quos sua verba remittat.

Forte puer, comitum seductus ab agmine fido,dixerat, Ecquis adest? et, Adest, responderat Echo. 380Iiic stupet: utque aciem partes dimisit in omnes;voce, Veni, clamat magna. Yocat illa vocantem.Respicit: et rursus nullo veniente, Quid, inquit.

Oyid. T. II. E