METAMORPHOSEON LIB. ILI. S9

virgineos artus liquido perfundere rore.

Quo postquam subiit; Nympharum tradidit uni 165armigerae iaculum, pharetramque, arcusque re-

tentos:

altera depositae subiecit bracliia pallae:

vincla duae pedibus demunt: nam doetior illis

Ismenis Crooale, sparsos per colla capillos

colligit in nodum; quamvis erat ipsa solutis. 170

Excipiunt laticem Nepheleque, Ilyaleque, Rha-

nisque,

etPsecas, etPhiale; funduntque capacibus urnis.

Dumque ibi perluitur solita Titania lympha;

ecce nepos Cadmi, dilata parte laborum,

per nemus ignotum non certis passibus errans, 175

pervenit in lucum: sie illum fata ferebant.

Qui simul intravit rorantia fontibus antra;siout erant, nudae viso sua pectora Nymphaepercussere viro; subitisque ululatibus omneimplevere nemus: circumfusaeque Dianam 180

corporibus texere suis. Tarnen altior illisipsa dea est, colloque tenus supereminet omnes.

Qui color infeotis adversi Solis ab ietunubibus esse solet, aut purpureae Aurorae :is fuit in vultu visae sine veste Dianae. 1 85

Quae quanquam comitum turba est stipata suarum,in latus obliquum tarnen adstitit, oraque retroflexit, et, utvelletpromtashabuissesagittas,quas habuit, sic hausit aquas, vultumque virilemperfudit: spargensque comas ultricibus undis, 190addidit baec cladis praenuntia verba futurae:

Nunc tibi me posito visam velamine narres,si poteris narrare, licet. Nec plura minata,dat sparso capiti vivacis cornua cervi: