METAMORPIIOSEON LIB. II. 41

Attonitae, manibusque uterum celaro volenti,

I procul liinc, dixit, nec sacros pollue fontes,

Cynthia: deque suo iussit secedere coetu. 465

Senserat hoc olim magni matrona Tonantis,distuleratque graves in idonea tempora poenas.

Caussa morae nulla est; et iam puer Areas (id

ipsum

indoluit Iuno) fuerat de pellice natus.

Quo simul obvertit saevam cum lumine mentem; 470

Scilicet hoc eliam restabat, adultera, dixit,ut fecunda fores, fieretque iniuria partunota, lovisque mei testatum dedecus esset.

Haud impune feres: adimam tibi namque figu-

ram,

qua tibi, quaque places nostro importuna marito. 475Dixit, et arreptam, prensis a fronte capillis,stravit humi pronam. Tendebat brachia supplex:brachia coeperunt nigris horrescere villis,curvarique manus, et aduncos crescere in ungues,officioque pedum fungi: laudataque quondam 4S0ora Iovi, lato fieri deformia rictu.

Neve preces animos et verba precantia flectant,posse loqui eripitur. Yox iracunda, minaxque,plenaque terroris rauco de gutture fertur.

Mens antiqua tarnen facta quoque mansit in ursa: 485

assiduoque suos gemitu testata dolores,qualescunque manus ad coelum et sidera tollit;ingratumque Iovem, nequeat quum dicere, sentit.

Ah quoties, sola non ausa quiescere silva,ante domum quondamquo suis erravit in agris! 490

ah quoties per saxa canum latralibus acta est,venatrixque metu venantum territa fugit!

Saepe feris latuit visis, oblita quid esset;