P. OVIDII NASONIS

24

705 Panaque, quum prensam sibi iam Syringa putaret,corpore pro Nymphae calamos tenuisse paluslres:dumque ibi suspirat, motos in arundine ventoselfecisse sonum tenuem, similemque querenti:arte nova vocisque deum dulcedine captum,

710 Hoc mihi concilium tecum, dixisse, manebit:atque ita disparibus calamis compagine ceraeintcr sc iunctis nomcn tenuissopuellac.

Talia dicturus, vidit Cyllenius omnessuccubuisse oculos, adopertaque lumina somno.

715 Suppriinit extemplo vocem, lirmatque soporem,languida permulcens medicata lumina virga.

Nec mora: falcato nutantem vulnerat euse,qua collo est conüne caput: saxoqiie cruentumdeiicit; et maculat praeruptam sanguine rupem.

720 Arge, iaces: quodque in tot lumina lumen ha-bebas,

extinctum est: centumque oculos nos occupat una.Excipit hos, volucrisque suae Saturnia penniscollocat; et gemmis caudam stellanlibus implet.

Protinus exarsit, nec tempora distulit irae;

725 horriferamque oculis animoque obiecit Erinnynpellieis Argolicae , stimulosque in pectore caecoscondidit, et profugam per totum terruit orbem.Ultimus immenso restabas, Nile, labori.

Quem simul ac tetigit, positisque in margine ripae730 procubuit genibus, resupinoque ardua collo,quos potuit, solos tollens ad sidera vultus,etgemitu, et lacrimis, et luctisono mugilucum Iove visa queri est, finemque orare malorum.Coniugis ille suae complexus colla lacertis,

735 liniat ut poenas landem, rogat: Inque futurum(pone metus,) inquit, nunquam tibi caussa doloris