P. OVIDII NASONIS

16

455 viderat adducto fleclentem cornua nervo:

Quidquetibi, lascivepuer, cum fortibus armis?dixerat: ista decent humeros gestamina nostros,qui dare certa ferae, darc vulnera possuinus hosti,qui modo, pestifero tot iugera ventro prementem,4C0 stravimus innumeris tumidum Pythona sagittis.Tu face nescio quos csto contentus amoresirritare tua: nec laudes assere nostras.

Filius huic Yeneris: Figat tuus omnia, Phoebe,te meus arcus, ait: quantoque animalia cedunt465 cuncta tibi, tanto minor est tua gloria nostra.

Dixit: et eliso percussis aere pennisimpiger umbrosa Parnasi constitit arce:deque sagittifera promsit duo tcla pharetradiversorum operum: fugat hoc, facit illud amorem.470 Quod facit, auratumest, etcuspide fulget acuta:quodfugat, obtusum est, et habet sub arundine

plumbum.

IIoc deus in Nympha Peneide fixit; at illolaesit Apollineas traiecta per ossa medullas.Protinus alter amat; fugit altera nomen amantis,475 silvarum latebris captivarumque ferarum

exuviis gaudens, innuptaeque aemula Phoebes.Vitta coercebat positos sine lege capillos.

Multi illam petiere: illa aversata petentes,impatiens expersque viri, nemora avia lustrat;

480 nec quid Hymen, quid Amor, quid sint connubia,

curat.

Saepe pater dixit: Generum mihi, filia, debes.Saepe pater dixit: Debes mihi, nata, nepotes.lila, velut crimen, taedas exosa iugales,pulchra verecundo suffundens ora rubore,

485 inque patris blandis haerens cervice lacertis,