410

T. LI VII [U. C. 38 7 . A. C. 5C3.J

sua. Liberam urbcm acforum a crediloribm, liberosagros ab iniuslis possessoribus extemplo, sivelil, ha- \bere possc. Quae munera quando tanilem salis gralo Ianimo aeslimaturos, si, inter accipiendas de suis com- fc

modis rogaliones, spcm honoris laloribus earum inci- '

dant ? Non esse modestiae populi Romani idpostulare, jul ipse fenore levelur, et in agrum iniuria posscssum • >a polentibus inducalur; per quos ea consecutus sit,senes Iribunicios non sine honore lanlum, sed eliam si-ne spe honoris, relinquat. Proinde ipsi primum sta-tuercnt apud animos, quid vellent: deinde comiliis tri-buniciis declararent volunlatem. Si coniunclim ferriab se promufgalas rogaliones vellent , esse, quod eos-dcm rcficcrent tribunosplebis: perlaluros enim, quaepromulgaverint. Sin, quod cuique privatim opus sit,id modo accipi velinl; opus esse nihil invidiosa conli-nuatione honoris: nee sc tribunatum, nec illos ea, quae Tpromulgala «int, habiluros.

XL. Adrersus tarn ol>stinatam orationom tribu-norum quuni, prae indignitate rerum, Stupor silcn-tiumque inde ceteros l J atrum defixisset; Ap. Clau-dius Crassus, nepos decemriri, dicitur odio magisiraque, quam spe, ad dissuadendum processisse, etlocutus in haue fere sententiam esse: Neque novum,neque inopinalum mihi sil, Quiriles, si, quod unumfamiliae noslrae semper obicclum est ab sediliosis tri-bunis, id nunc ego quoque audiam: Claudiae genli iaminde ab inilio nil antiquius in republica Palrum male-st ate fuisse ; semper plebis commodis adversatos esse. <Quorum alterum neque nego, neque infilias eo, nos, exquo ascili sumus simul in civilalem el Patres, enixeoperam dedisse, ul per nos aucia potius, quam immi-nuta, maicslas earum gentium, inler quas nos esse vo-luistis, dici vere passet. Illud alterum pro memaiori-busque meis conlenderc ausim, Quirites, (nisi, quae 'pro uni versa republica fiant, caplebi, tanquam aliam

J