Lib. III. Cap. 1. [C. C. 287 . A. C. 465.] 147

ex taberna proxima cultro, ul füiam interimeret;guum aliter eam tueri non posset, ne in potestatem stu-prum illaluri venirel. Hoc tarn magnae luxuriacexemplo plebs incilala montem Aventinum occupavit,coegitque decemvirot abdicare se magistratu. Ex qui-bus Appius et unus collegarum, qui praecipue poenammeruerant, in carcerem coniecli; ceteri in exsiliumacli. Kes praeterea contra Sabinos, et Volscos, etAequos prosperegestas conlinet, et parum honestuinpopuli Romani iudicium: qui, iudex inter Ardeates etAricinos swnptus, agrum, de quo ambigebatur, sibiadiudicavit.

T. LI VII P ATA VI NI

LIBER III.

Antio capto, Ti. Aemilius et Q. Fabius consulesfiimt. Hic erat Fabius Quintus, qui unus exstinctaead Cremerain genti superfuerat. lam priore consu-latu Aemilius dandi agri plebi fuerat auctor. Itaquesecundo quoque consulatu eius et agrarii se in spemlegis erexerant, et tribuni rem, contra consules sacpetentatam, adiutore utique consule, obtineri posserati, suscipiunt; et consul manebat in sententia sua.Possessores et magna pars Patrum, tribuniciis se ia-ctare actionibus principem civitatis, et largiendo dealieno populärem fieri querentes, totius invidiam reia tribunis in consulem averterant. Atrox certamenaderat, ni Fabius consilio neutri parti acerbo remexpedisset. T. Quinctii ductu et auspicio agri captipriore anno aliquantum a Volscis esse: Antium, pro-pmquam, opportunam, et maritim am urbem, colo-niam deduei posse: ita sine querelis possessoromplebem in agros ituram, civitatcm in concordia fore

K 2