T. LI VII PATAVINI

LIBER II.

J-dberiiam liinc populi Romani res, pace belloquegestaä, annuos magistratus, imperiaque legum, po-tentiora quam hominum, peragam. Quae libertasut laetior esset, pvoximi regis superbiafecerat. Nampriores ita regnarunt, ut liaud iinmerito omnes dein-ceps conditores partium certe urbis, quas noras ipsisedes ab se auctae multitudini addiderunt, numeren-tur: neque ambigitur, quin Brutu# idem, qui tantumgloriae, Superbo exacto rege, meruit, pessimo pub-lico id facturus fuerit, si libertatis immaturae cupl-dine priorum regum alirui regnum extorsisset. Quidcnim futurum fuit, si illa pastorum convenarumqueplebs, transfuga ex suis populis, sub tutela inviolatitempli autlibertatem, aut certe impunitatem, adepta,soluta regio metu, agitari coepta esset tribuniciisprocellis, et in aliena urbe cum Patribus serere cer-tamina, priusquam pignora coniugum ac liberorumcaritasque ipsius soli, cui longo tempore assuescitur,animos eorum consociasset? Dissipatae res nondumadultae discordia forent: quas fovit tranquilla mo-deratio imperii, eoque nutriendo perduxit, bt bonamfrugem libertatis maturis iam viribus ferre possent.I.ibertatis autem originem inde magis, quia annuumImperium consulare factum est, quam quod deminu-tum quicquam sitexregiapotestate, n um er es./ Omniaiura, omnia insignia primi consules tenuere: idmodocautum est, ne, si ambo fasces haberent, duplicatusterror videretur. Brutus prior, concedente collega,fasces habuit: qui non acrior vindex libertatis fuerat,