390

T. LI VH [U. C. ö 7 -i. A. C. 3 7 8.]

elevando, qua una poterat, aetate auctoritatem col-legac: luvenibus bclla (lata, dictitans, et c.um corpo-ribus vigere et deßorescere animos; cunclatorem ezacerrimo bellalore factum; et, qui advenicns castraurbesque prima hupetu rapere sitsolitus, eum resident Iinlra vaUum lempus lerere: quid accessurum suis,decessurumve hoslium viribus sperantcm? quamocca-sianem, quod lempus, queminsidiisinslruendislocumtFeigere ac torpere senis consilia. Sed Camillo quumvitae satis, tum gloriae esse. Quid atlinere, c.ummortali corpore uno, civitatis, quam immortalem essedeceat, pali consenescere vires! Ilis sermonibus totain se arerterat castra: et, quum omnibus locis posce-returpugna, Sustinere, inquit, M. Furi, non possu-mus impetum mililum: et hastis, cuius animos cun-clando auximus, iam minime toleranda superbia in- isultat. Cede unus omnibus, ei patcre te vinci consi- •lio, ut maturius hello vincas. Ad ca Camillus: Quaebella suo unius auspieio gcsla ad eam diemessenl, ne-gare in iis neque se, neque populum Romanum, autconsilii sui, aut fortunae pocnituisse: nunc scire, secollegam habere iure imperioque parem, vigore aeta-iispraestantem. Jtaque se, quod ad exercitum alti-neat, regere consucsse, non regi: collegae imperiumse non posse impedire. Ftiis bene iuvantibus agerel,quod e republica duceret. Aetati suae se veniametiam pelere, ne in prima acie esset: quae senis mit■nia in hello sinl, iis se non defuturum. Id a düs im-mortalibus precari, ne qui Casus suum Consilium lau■ <

dabile efjiciat. Nee ab hominibus sahitaris senten-tia, nec a diis tarn piae preces auditae sunt. Primamaciein auctor pugnae instruit, subsidia Camillus fir-mat, validamque Stationen! pro castris opponit: ipseedito loco spectator intentus ineventumalicni consi- ;lii eonstitit. i

XXJV. Simul primo concursu concrepucre arma,