Lib. V. Cap. 38. 39. [U. C. 565. A. C. 33 7 .] 343

git, magna strages facta est: multosque, imperitosnandi aut invalides, graves loricis aliisque tegmini-bus hausere gurgites. Maxima tarnen pars incolumisVeios pcrfugit; unde non modo praesidii quicquam,sed ne nuntius quidem cladis, Romam est missus.Ab dextro cornu, quod procul a flumine etmagis submonte steterat, Romam omnes petiere, et, ne clausisquidem portis urbis, in arcent confugerunt.

XXXIX. Gallos quoque velut öbstupefactos mi-raculum victoriae tarn repentinae tenuit. Et ipsi pa-vore delixi primum steterunt, velut ignari, quid acci-disset: deinde insidias vereri: postremo caesorumspolia legere, armorumque cumulos, utmosiisest,coacervare. Tum demum, postquam nihil usquamhostile cernebatur, viam ingressi, haud multo antesolis occasum ad urbem Romam perveniunt. Ebiquum praegressi equites, non portas elausas, nonStationen» pro portis excubare, non armatos esse inmuris, retulissent: aliud priori simile miraculum eossustinuit; noctemque veriti et ignotae situm urbis,inter Romam atque Anienem consedere, exploratori-bus missis circa moenia aliasque portas, quaenamhostibus in perdita re consilia essent. Romani, quumpars maior ex acie Veios petisset, nemo superessequemquam praeter eos, qui Romam refugerant, cre-deret, complorati omnes, pariter vivi mortuique, to-tam propc urbem lamentis impleverunt. Privatosdeinde luctus stupefecit publicus pavor, postquamhostes adesse nuntiatum est. Mox ululatus cantus-que dissonos, vagantibus circa moenia turmatimbar-baris, audiebant. Omne inde tempus suspcnsos itatenuit animos usque ad lucem alteram, ut identidemiam in urbem futurus videretur impetus: primo ad-ventu, quo accesserant ad urbem; mansuros enim adAlliam fuisse, nisi hoc consilii foret: deinde sub oc-casum solis, quia haud multum diei supererat, ante