320

T. LJ VII [TJ. C. 35 9 . A. C. 3g5.]

que eius P. Licinius tribunus militum consulari po-testate cum iis, quos supra scripsimus, dcclaratus.Titinius Genuciusque tribuni militum, profccti ad-versus Faliscos Capenatcsque, dum bellum maioreauimo gerunt, quam cousilio, praccipitavcrc in insi-dias. Geuucius, morte honesta temeritatem luens,ante signa intcr primores cecidit. Titinius, in edi-tum tumulum ex multa trepidatione militibus colle-ctis, aeiem restituit; nee se tarnen aequo loco hosticommisit. Plus ignominiae erat, quam cladis, acce-ptum; quae prope in cladem ingentem vertit: tan-tum inde terroris non Komae modo, quo multiplexfama pervenerat, sed in castris quoque fuit ad Veios.Aegre ibi miles retentus a fuga cst, quum pervasissetcastra rumor, ducibus cxercituque caeso, victoreinCapenatem ac Faliscum Etruriaeque omneni iuven-tutem haud procul inde abesse. His tumultuosioraKomae, iam castra ad Veios oppugnari, iam partemhostium tendere ad urbem agminc infesto, crcdide-rant: concursumque in muros est, et matronarum,quas ex domo concivcrat publicus pavor, obsccratio-nes in templis factae: precibusque ab diis petitum,ut exitium ab urbis tectis templisque ac moenibusKonianis arcerent, Yeiosque eum averlerent terre-rem, si sacra renovata rite, si procurata prodigiaessent.

XIX. Iam ludi Latinaeque instauratae erant: iamex lacu Albano aqua emissa in agros, Veiosque fataappetebant. Igitur fatalis dux ad excidium illiusurbis servandaeque patriae, M. Furius Camillus, di-ctator dictus magistrum equitum P. Cornelium Sci-pionem dixit. Omnia repente mutaverat im])eratormutatus. Alia spes, alius animus hominum, fortunaquoque alia urbis videri. Omnium primum in eos,qui a Veiis in illo pavore fugerant, more militarianimadvertit, eH'ecitque, ne hostis maxime timendus