L i b. ITI. C a p. 48.49. [u. C. 5o5. A. C. 44 V .J 109

quit, lictor, summove lurbam; et da viam domino adprehendendum mancipium. Qu um haec intonuissetplenus irae, multitudo ipsa se sua sponte dimovit,desertaque praeda iniuriae puella stabat. Tum Vir-ginius, ubi nihil usquam auxilii vidit, Quaeso, inquit,Appi, primum ignosce patrio dolori, si quid inclemcn-tius in te sum invectus: deinde sinas hie cor am virginenutricempercunetari, quid lioc rei sit? nt, si falso pa-ter dictus sinn, aequiore hinc animo discedam. Datavenia, seducit filiam ac nutricem prope Cloaeinae adtabernas, quibus nunc Novis est nomen: atque ibi ablanio cultro arrcpto, Hoc te uno, quo possum, ait, mo-do, filia, in liberlalem vindico. Pcctus deinde puel-lae tvansligit; respectansque ad tribunal, Te, inquit,Appi, luumque capul sanguine hoc consecro. Clamoread tarn atrox facinus orto excitus Appius, compre-hendi Virginium iubet. Ille ferro, quacunque ibat,viam facere: donec, multitudine etiam prosequen-tium tuonte, ad portam perrexit. Icilius Numito-riusque exsangue corpus sublatum ostentant populo:scelus Appii, puellae infelicem formam, necessitatempatris deplorant. Sequentes clamitant matronae,Eamne liherorum procreandorum condilionem ? ea pu-diciliae praemia esse? ceteraque, quae in tali re mu-liebris dolor, quo est maestior imbecillo animo, eomiserabilia magis querentibus subiieit. A r irorum ctmaxime Icilii vox tota, tribuniciae potestatis ac pro-vocationis ad populunt ereptae, publicarumque indi-gnationum, erat.

XL1X. Concitatur multitudo partim atrocitatesceleris, partim spe per occasionem repetendae li-bertatis. Appius nunc vocari Icilium, nunc retra-ctantem arripi; postremo, quum locus adcundi ap-paritoribus non daretur, ipse, cum agmine patricio-rum iuvenum per turbam vadens, in vincula duci iu-bet. lam circa Icilium non solum multitudo, sed du-