200

T. LI VII [ü. C. 5o5. A. C. W 7 .]

ces quoque multitudinis erant L. Valerius et j\I. IIo-ratius: qui, repulso lictore, Si iure ageret, vindicarese aprivalo Icilium aiebant; sivim afferre conaretur,ibi quoque se kaud impares fore. I-Iine atrox rixaoritur. Valerium Iloratiumque lictor dccemriri in-xailit: franguntur a multitudine fasces. In concio-liem Appius ascendit: sequuntur Iloratius Valerius-que. Kos concio audit: decemyiro obstrepitur. lanipro iniperiu Valerius discedere a privato lictores iu-bebat: quum, fractis animis, Appius, yitae metuens,in domum se propinquam foro , insciis adversariis,capite obvoluto, recepit. Sp. Oppius, ut auxilio col-legae esset, in forum ex altera parte irrumpit: yidetimperium ri victum. Agitatus deinde consiliis, adquae ex omni parte assentiendo multis auctoribustrepidaverat, senatum postremo vocari iussit. Eares, quod magnae parti I’atrum displicere acta de-cemvirorum videbantur, spe per senatum finiendaepotestatis eius multitudinem sedarit. Senatus necplebem irritandam censuit; et multo magis prori-dendum, ne quid Virginii adrentus in excrcitu motusfaceret.

L. Itaque missi iuniores Patrum in castra, quaetum in monte Vecilio erant, nuntiant deeemviris, utomni ope ab sedilione milites contineant. Ubi Virgi-nius maiorem, quam reliquerat in urbe, motum exci-vit. Nam, praeterquam quod aginine prope quadrin-gentorum hominum yeniens, qui ab urbe indignitaterei accensi comites ei se dederant, conspectus est;strictum etiam telum, respersusque ipse cruore, totain se castra conrertit: et togae, multifariam in ca-strisvisae, maioris aliquanto, quam erat, speciemurbanae multitudinis fecerant. Quaerentibus, quidrei esset, flens diu yocem non misit: tandem, ut iamex trepidatione concurrentium turba constitit, acsilentium fuit, ordine cuncta, ut gesta erant, expo-