101)

v/

T. LI VII [ü. C. 293. A. C. 45 g.]

suam cuntumeliae oft'errent. Kaeso erat Quinctius,ferox iurenis, qua nobilitate gentis, qua corporismagnitudine et viribus. Adeamunera, data a diis,et ipse addiderat multa belli decora, facundiamqueinforo; ut nemo, non lingua, non manu, promptiorin civitate haberetur. Hic, quuin in medio Patrumagmine constitisset, eminens inter alios, vclut omnesdictaturas consulatusque gerens in voce ac viribussuis, unus impetus tribunicios popularesque procel-las sustinebat. Hoc duce, saepe pulsi foro tribuni,fusa ac fugata plebs est. Qui obvius fuerat, mulca-tus nudatusque abibat: ut satis appareret, si sic agiliceret, victam legem esse. Tum, prope iam percul-sis aliis ti'ibunis, A. Virginius, ex collegio unus, Kac-soni capitis diem dicit. Atrox ingenium acccnderateo facto magis, quam conterruerat: co acrius obstarelegi, agitare plebem, tribunos velut iusto persequibello. Accusator pati reum ruere, invidiaeque fl ammain ac materiam eriminibus suis suggererc: legeminterim, non tarn ad spem perferendi, quam adlaccs-sendam Kaesonis temeritatem, ferre. lbi multa, sae-pe ab iuventute inconsulte dicta factaque, in uniusKaesonis suspectum incidunt ingenium: tarnen legiresistebatur. Et A. Virginius identidein plebi: Kc-<juid sentitis iam, vos, Quirites, Kaesonem simtil civcmet legem, quam capitis, habere nonposse? Quanquamquid ego legem loquor? libertatiobstat: omnes Tarqui-nios superbia exsuperat. Exspectale, dum consul autdictator fiat, quem privatum viribus et audacia rc-gnantem videtis. Assentiebantur multi, pulsatos scquerentes, et tribunum ad rem peragendam ultro in-citabant.

XII. Iam aderat iudicio dies; apparebatque, vul-go homines in damnatione Kaesonis libertatein agicredere. Tum demum coactus cum multa indignita-te prensabat singulos; sequebantur necessarii, prin-