1j i b. II !. Cap. 10. 11. [TT. C. igS. A. C. 45g.] 150

in scnatu sunt, delectus edicitur: consules belli ad-ministrationeni inter se dispartin iussi, alteri utVolsci, alteri ut Aequi provincia esset. Tribuni co-ram in furo personare, Fabulant compositum Volscibelli, Hernicos ad partes paralos. Iam ne virtute qui-dem premi liberlatem populi Romani, sed arte eludi.Quia, occidione prope occisos Volscos et Aequos move-re sua sponle arma posse, iamfides abierit, novosho-stes quaeri. Coloniam fidam, propinquam, infamemfieri. Bellum innoxiis Antialibus indici, geri cum pic-he Romana: quam, oneratam armis, exurbe praecipiliagmine acluri esseul, cxsilio et relegalione civium. ul-ciscentes tribunos. Sic, ne quid aliud actum put ent,victam legem esse: nisi, dum in integro res sit, dumdomi, dum togali sint, caveant, ne possessione urbispellantur, ne iugum accipiant. Si animus sit, non de-fore auxilium. Conscnlire omnes tribunos. Nullumterrorein externum, nullum periculum esse. Cavissedcos priore anno, ul tulo liberlas defendi passet.iiaec tribuni.

XI. At ex parte altera consules in conspectu eo-l'um, positis sellis, delectum habebant. Eo decur-runt tribuni, concionemque secum trahunt. Citatipauci, velut rei experiundae causa: et statira vis co-orta. Quemcunque lictor iussu consulis prthendis-sct, tribunus mitti iubebat: neque suuin cuiquc iusinodum faciebat, sed virium spe et manu obtinendumerat, quod intenderes. Quemadmodum se tribunigessissent in prohibendo delectu, sic Patres in lege,quae per omnes comitiales dies ferebatur, impedien-da gcrebant. Initium erat rixae, f[uum discedere po-pulum iussissent tribuni, quod Patres se summoverihaud sinebant. Nec fere seniures rei intererant;quippe quae non consilio regenda, sed permissa te-meritati audaciaeque esset. Multum et consules seubstinebant, ne cui in colluvione rerum maiestatem