128 T. LI VII [ü. C. a 7 5. A.C. 477 .] |

sule altcro amisso, publico privaloque deformem luclulauream non accepturum. Onmi acto triumpho de-positus triumphus clarior fuit: adeo sprcta in tem-pore gloria interdum cumulatior redit. Funcra dein-de duo deinceps collegae fratrisque ducit: idem in 1

utroque laudator, quuin, concedendo illis suas lau-des, ipse maximal« p-rtem earum ferret. Neque im-memur eius, quod imtio consulatus imbiberat, re-conciliandi animos plebis, saucios milites curandosdividit Patribus. Fabiis plurimi dati: nec alibi ma-iore cura habiti. Inde populäres iam esse F'abii: nechoc ulja, nisi salubri reipublicae, arte.

XLV11I. lgitur non Patrum magis, quam plebis,studiis K. Fabius cum T. Virginio consul factus, ne-que bella, neque delectus, neque ullam aliam prioremcuram agere, quam ul, iam aliqua ex parte inchoataconcordiae spe, primo quoque tempore cum Patribuscoalescerent animi plebis. ltaque principio anni cen-suit, priusquam quisquam agrariae legis auctor tri-bunus exsisteret, occuparent Patres ipsi suurn munusfacere: captivum agrum plebi quam maxime aequa-liter darent. Verum esse, habere eos, quorum san-guine ac sudore partus sit. Aspernati Patres sunt:questi quoque quidam, nimia gloria luxuriare et eva-nescere yividum quondam illud Kaesonis ingenium.Nullae deinde urbanae factiones fuere. Vexabanturincursionibus Aequorum Latini. Eo cum exercituKaeso missus, in ipsorum Aequorum agrum depopu-landum transit. Aequi se in oppida receperunt, mu-risque se tenebant: eo nulla pugna memorabilis fuit.At a Veiente hoste clades accepta temeritate alteriusconsulis: actumque de exercitu foret, ni K. Fabius intempore subsidio venisset. Ex eo tempore nequepax neque bellum cum Veientibus fuit; res proximeformam latrocinii venerat. Legionibus Romanis ce-debant in urbem: ubi abductas senserant legiones,