122

T. LI VII [ü. C. a 7 3 . A.C.479.]

rnam ipsam se oppugnaturos minabantur. Qui ter-rores, quum compescere deberent, auxere insuperaninios plebis: redibatque non sua spontc plebi mosdetrectandi militiam. Sed Sp. Licinius tribunus ple-bis , venisse tempns ratus per ultimam necessitatemlegis agrariae Patribus iniungendae, susceperat remniilitarem inipediendam. Ceternm tota invidia tri-buniciae potestatis versa in auctorem est: nec ineum consules acrius, quam ipsi eius collegae, coortisunt: auxilioque eorum delectum consules habent.Ad duo simul bella exercitus scribitur: ducendus Fa-bio in Aequos, in Veientes Furio datur. Et in Veien-tibus quidem nihil dignum memoria gestum est. Fa-bio aliquanto plus negotii cum civibus, quam cumhostibus, fuit. Unus ille vir, ipsc consul, rempubli-cam sustinuit, quam exercitus odio consulis, quan-tum in se fuit, prodebat. Kam quum consul, praeterceteras imperatorias artes,quas parando gerendoquebello edidit plurimas, ita instruxisset aciem, ut, soloequitatu emisso, exercitum hostium funderet, inse-qui fusos pedes noluit: nec illos, etsi non adhortatioinvisi ducis, suum saltem flagitium et publicum inpraesentia dedecus, postmodo periculum, si animushosti redisset, cogere potuit gradum accelerare; aut,si aliud nihil, instare instructos. Iniussu signa refe-runt, maestique, (credcres victos) exsecrantes nuncimperatorem, nunc naratam ab equite operam, red-eunt in castra. Nec huic tarn pestilenti exemploremedia ulla ab imperatore quaesita sunt: adeo ex-cellentibus ingeniis citius defuerit ars, qua cirem re-gant, quam qua liostem superent. Consul lioniamrediit, non tarn belli gloria aucta, quam irritato ex-acerbatoquein se militum odio. Obtinuere tarnen Pa-tres, ut in Fabiagenteconsulatusmaneret. IM.Fabiumconsulem creant: Fabio collega Cn. Manlius datur.

XLIV. Et hic annus tribunuin auctorem legis