120 T. LI VII [U.C.2G 9 .A.C.483. U.C. 270 . A.C.432.]

nius dicere, passurum se assignari agros, dum nc cui,nisi civi Komano, assignentur. Cassius, quia ii) agra-ria largitione ambitiosus in socios, eoque civibus vi-lior erat, ut alio munere sibi reconciliaret ciriumanimos, iubere, pro Siculo frumento pecuniam acce-ptam retribui populo. Id vero haud secus, quampraesentem mercedem regni, aspernata plebes: adeopropter suspicionem insitam regni, relut abundarcntomnia, nmnera eius in animis hominuni respueban-tur. Quem, ubi primum magistratu abiit, damnatumnecatumque constat. Sunt, qui patrem auctoremeius supplicii ferant: eum, eognita domi causa, ver-bcrasse ac necasse, peculiumque filii Cereri conse-crarisse: signum inde factum esse, ct inscriptuin, excassia famii.ia Datum. Invenio apud quosdam,idque propius fidem est, a quaestoribus K. Fabio etL. Valerie diem dictam pcrduellionis, damnatumquepopuli iudicio; dirutas publice aedes. Fa est areaante Telluris aedem. Cctcrum sive illud domesti-cum, sive publicum fuit iudicium, damnatur Ser.Cornelio, Q. Fabio consulibus.

XL11. Ilaud diuturna ira populi in Cassium fuit.Dulcedo agrariae legis ipsa per se, dempto auctore,subibat animos: accensaque ea cupiditas est maligni-täte Patrum; qui, devictis eo anno Volscis Aequis-que, militem praeda fraudavere. Quicquid eaptumex hostibus est, vendidit Fabius consul, ac redegit inpublicum. Invisum erat Fabium nomen plebi pro-pter norissimum consulem: tenuere tarnen Patres, ut |eum L. Aemilio IC. Fabius consul crearetur. Eo in- Sfestior facta plebes seditione domestica bellum ex- 1ternum excivit: bello deindc civiles discordiae inter- 1missac. Uno animo Patres ac plebes rebellantes 3Volscos et Aequos, ducc Aemilio, prospera pugtia j

viccre. Plus tarnen hostium fuga, quam proelium. 1

absumpsit: adeo pertinaciter fusos insecuti sunt