118

T. LI VII [U. C. 26G. A. C. 486.]

lieruin agmen; in primo, ut qui nec publica maiesta-te in legatis, nec in sacerdotibus tanta offusa oculisanimoque religione motus esset, niulto obstinatioradversus lacrimas muliebres erat. Dein familiariumquidam, qui insignem maestitia inter ceteras cognu-rerat Veturiam, inter nurum nepotesquc stantem,Am me frustrantur, inquit, oculi, mater tili coniux.que et liberi adsunt. Coriolanus, prope ut amens,consternatus ab sede sua, quum ferret matri nbviaecumplexum, mulier in iram ex precibus versa, Sine,priusquam complexum accipio, sciam, inquit, adlig-stem, an adfllium,vcnerim: captiva materne in castristuis sim? ln hoc me longa vita et infelix senecta tra-xit, ut exsulem te, deinde hostem viderem? Potuistipopulari haue terram, quae te genuit atque aluit ?Son tibi, quamvis infesto animo et minaciperveneras,ingredienti fines ira cecidit? non, quum in conspectuKoma fuit, succurrit; intra illa moenia domus ac pc-nates ilieisunt, mater, coniux, lilcrique?Ergo ego nisipeperissem, Koma non oppugnaretur ; nisi filium ha-bet em, libera in libera patria mortua essem. Sed egonihil iam pati, nec tibi turpius quam mihi miserius,possum: nec, ut sim miserrima, diu futura sum. Dehis videris: quos, si pergis, aut immalura mors, autlonga servitus manet. Uxor deinde ac liberi amplexi :fletusque ab omni turba mulierum ortus, et complo-ratio sui patriaeque, fregere tandem virum. Com-plexus inde suos dimittit: ipse retro ab urbe castramovit. Abductis deinde legionibus ex agro Romano,invidia rei oppressum periisse tradunt; alii alio leto.Apud Fabium, longe antiquissimum auctoreni, usquead senectutem vixisse eundeni invenio. Refert certe,Ivane saepe eum exacta aetate usurpasse vocem,Multo miserius seni exsilium esse. Non inrideruntlaudes suas mulieribus viri Romani: adeo sine ob-trectatione gloriae alienae vivebatur. Monumento