LI 15. II. CAP. 39. 40. [P.C.abfi. A. C. 486.] 117

tores missis, qui patricioruni agros intactos serva-rent: sivo infensus plebi magis, sive ut discordia in-de inter Patres plebemque oriretur. Quae prufectoorta esset: adeo tribuni iam ferocem perse plebenicriminando in primores civitatis instigabant. Sedexternus timor, maximum concordiae vinculum,quamvis suspectus infensosque intor se iungebat ani-mos. Id modo non conveniebat, quod senatus con-sulesque nusquam alibi spem, quam in armis, pone-bant: plebes omnia, quam bellum, malebat. Sp. Nun-tius iam et Sex. Furius consules erant. Eos, recen-sentes legiones, praesidia per muros aliaque, in qui-bus stationes vigiliasque esse placuerat, loca distri-buentes, multitudo ingens pacem poscentinm pri-mum seditioso clamore conterruit: deinde vocare se-natum, referre de legatis ad C. Marcium mittendiscoegit. Acceperunt relationem Patres, postquamapparuit, labare plebis animos; missique de pace adMarcium oratores atrox responsum retulerunt: SiVolscis ager reddcrctur, posse agi de pace: si praedabelli per otium frui velint, memorem se et civium iniu-riae, et hospitum beneficii, annisurum, ut appareat,cxsilio sibi irrilatos, non fractos, animos esse, lterumdeinde iidcm missi non recipiuntur in castra. Sacer-dotes quoque, suis insignibus velatos, isse supplicesad castra hostium, traditum est; nihilo magis quamiegatos flcxisse animum.

XL. Tum matronae ad Veturiam, matrem Corio-lani, Volumniamque uxorem frequentes coeunt. Idpublicum consilium, an muliebris timor fuerit, pa-rura invenio. Perviccre certe, ut et Veturia, magnonatu mulier, et Volumnia, duos parvos ex Marcio fe-rensfilios, secum in castra hostium irent: ct, quamarmis viri defendere urbem non possent, mulierespreeibus lacrimisque dofenderent. Ubi ad castra ven-turn est, nuntiatumque Coriolano. adesse ingens inu-