112

T. LIVII [U. C. af>3. A. C. 4Sg.J

sed quaesitum in Siciliam quoque: adeo finitimorumodia longinquis coegerant indigere auxiliis. Frumen-tum Cumis quum coemptum esset, nares pro bonisTarquiniorum ab Aristodemo tyranno, qui hereserat,retentae sunt, ln Volscis I’omptinoque ne emi qui-dcmpotuit: periculum quoque ab impetu homiuumipsis frumentatoribus fuit. Ex Tuscis frumentum'l’iberi venit: eo sustentata est plebs. Inconunodobello in tarn artis conuneatihus rexati forent, ni Vol-scos, iam moventes arraa, pestilentia ingens inyasis-set. Ea clade conterritis hostium animis, ut etiam,ubi ea remisisset, terrore aliquo tenercntur, et Ycli-tris auxere numeruin colonorum Romani, et Norbaein montes novam coloniam, quae arx in Pomptino es-set, miserunt. M. Minucio deinde ct A. Sempronioconsulibus, magna vis frumenti ex Sicilia adrecta;agitatunique in senatu, quanti plebi daretur. Multivenisse tempus premendae plebis putabant, recupe-randique iura, quae extorta secessione ac vi Patribusessent: in primis Marcitis Coriolanus, hostis tribuni-ciae potestatis, Si annonam, inquit, velerem i'olunt,ins jirislinum reddanl 1‘atribus. Cur ego plebeios ma-gislralus, cur Sicimum potentcmvideo, sub iugum mis-sus, tanquam a latronibus redemplus ? Egone lias indi-gnitates diutius pctliar, quam nccessc csl? Tarqui-nium regem qui non tulcrim, Sicinium fcram? Secc-dat nunc, avoccl plcbem: palet via in Sacrum montemaliosque colles. Rapianl frumenta ex agris nostris,quentadmodum lertio anno rapuere. Vtanlur annona,quam pirore suo fecere. Aüdeo dicere, hoc malo do-viitos j psos potius cultores agrorum fore, quam ut ar-tnati per secessionem coli prohibeant. Ilaud tarn fa-cile dictu est, faciendumne fuerit, quam potuisse ar-bitrorfieri, ut, conditionibus laxandi annonam, ettribuniciam potestatem, ct omnia invitis iura impo-»itä Patres demerent sibi.