110

T. LIVII [ü. C. 261. A. C. 491.] _

narrasse fcrtur: Tempore, quo in homine non, utnunc, omnia in unum consenliebant, sed singulis mem-bris suum cuique Consilium, suus sermo fuerat, indi-gnatas reliquaspartes, sua cura, suo labore ac mini-slerio venlri omnia quaeri: venlrem, in medio quie-tum, nihil aliud, quam dalis voluplalibus frui. Con-spirasse inde, ne manus ad os cibum ferrent, nec os ac-cipcrel datum, nec denles conficerent. Hacira, dumvenlrem fame domare vellenl, ipsa una membra lo-tumque corpus ad extremam labern venisse. Inde ap-paruisse, venlris quoque haud segne ministerium esse:necmagisali, quam alere eum, reddenlem in omnescorporis partes hunc, quo vivimus vigemvsque, diri-sumpariter in venas malurum, confecto cibo, sangui-nem. Comparando liinc, quam intestina corporis se-ditio similis esset irae plebis in Patres, ilexisse men-tes hominuin.

XXXI 11 . Agi deinde de concordia coeptum, con-cessurnque in conditiones, ut plebi sui magistratusessent sacrosancti, quibus auxilii latio adversus con-sules esset; nere cui Patrum capere eum magistra-tum liceret. lta tribuni plebei crcati duo, C. Lici-nius et L. Albinus. lli tres collegas sibi creavcrunt:in bis Sicinium fuissc, seditionis auctorem; de duo-bus, qui fuerint, minus convenit. Sunt, qui duos tan-tum in Sacro monte creatos tribunos esse dicant, ibi-que sacratam legem latam. Per secessionem plcbisSp. Cassius et Postumus Cominius consulatum inie-runt. Ilis consulibus cum Latinis populis ictum foe-dus. Ad id feriendum consul alter Koinac mansit;alter, ad Volscum bellum missus, Antiates Volscosfundit fugatque: compulsos in oppidum Longulampcrsecutus, moenibus potitur. Inde Poluscam, itemVolscorum, cepit: tum magna ri adortus est Corio-los. Erat tum in castris inter primores iuvenum C.Marcius, adolescens et consilio et manu promptus,