LIB. II. CAP. 30. 31. [U. C. 260 . A. C. 4gi.] 107

lius rati credi, omisso certamine numina (ledere.Quantus nunquam ante cxercitus, legiones decem ef-fectae: ternae inde datae consul ibus, qnattuor dicta-tor usus. Nec poterat iam bellum dill'erri. AequiLatinum agrum invaserant. Oratores Latinorum asenatu petebant, ut aut mitterent subsidium, aut seipsos tuendorum finium causa capere arma sinerent.Tutius visum est, defendi inermesLatinos, quampatirctractare arma. Vctusius consul missus est: is finispnpulationibus fuit. Cessere Aequi campis: locoquemagis, quam armis, freti, summis se iugis montiumtutabanlur. Alter consul, in Volscos profectus, neet ipse tereret tempus, vastandis maxinie agris ho-stem ad conferenda propius castra dimicandumqueacie excivit. Medio inter castra campo, ante suumquisque rallum, infestis signis constitere. Multitu-dine aliquantum Yolsc.i superabant. Itaquc cifusi etconteniptimpugnam inicre. Consul Hoinanus necpromovit aciem, nec clamorem reddi passus, dcfixispilis Stare suos iussit: ubi ad manum venisset hostis,tum coortos tota vi gladiis rem gerere. Volsci, cur-su et clamore fessi, quum se velut stupentibus metuintulissent Romanis, postquam impressionem sensc-re ex adverso factam, et ante oculos micare gladios,haud secus, quam si in insidias incidissont, turbativertunt terga; et ne ad fugam quidem satis ririumfuit, quia cursu in proelium ierant. Romani contra,quia principio pugnae quieti steterant, vigentes cor-1 poribus, facile adepti fessos, et castra impetu cepe-runt, et, castris exutum hostem Yelitras pcrsecuti,j uno agmine victores cum rictis in urbem irruperej plusque ibi sanguinis, promiscua Omnium generumcaede, quam in ipsa dimicatione, factum. PaucisI data venia, qui inermes in deditionem venerunt.

| XXXI. Dum haec inYolscis geruntur, dictatorSabinos, ubi longe plurimum belli fuerat, fundit, fu-