LIR. II. CAP. 20. 27. [IT. C.aSg. A. C. 4g3.] 103

lio esset consul civibus suis, imperator militibus.Movebant consulem liaec; sed tergiversari res coge-bat: adeo in alteram causam non collcgasolum prae-ceps ierat, sed omnis factio nobilium. lta, mediumse gerendo, nec plebis ritarit odium, necapudPatresgratiam iniit. Patres möllern consulem et ambitio-sumrati; plebesfallacem : brevique apparuit, aequas-se cum Appii odium. Certamen consulibus incidcrat,uter dedicaret Mercurii aedem. Senatus a se rem adpopulum reiecit: utri eorum dedicatio iussu populidata esset, eum praeesse annonae, mercatorum col-legium instituere, sollennia pro pontifice iussit sus-cipere. Populus dedicationem aedis dat M. Laeto-rio, primi pili centurioni: quod facile appareret, nontarn ad honorem eius, cui curatio altior fastigio suodata esset, factum, quam ad consulum ignominiam.Saevire indc utique consulum alter Patresque: sedplebi creverant animi; et longe alia, quam primo in-stituerant, via grassabantur. IJesperato enim con-sulum senatusque auxilio, quum in ius duci debito-rem vidissent, undique conrolabant. Neque decre-tum exaudiri consulis prae strepitu et clamore pote-rat: neque, quum decresset, quisquamobtempera) «t.AI agebatur, metusque omnis et periculum libertatis,quum in conspectu consulis singuli a pluribus viola-rcntur, in creditores a debitoribus verterant. Superliaec timor incossit Sabini belli; delectuque decreto,nemo iiomen dedit, furente Appio, et insectante am-bitionem collegae, qui popularisilentiorempublicamproderet, et ad iil, quod de credita pecunia ius nondixisset, adiiceret, ut ne dclectum quidem ex sena-tusconsulto haberet. Aon esse tarnen deserlam omni-no rempubUcam , neque proicctum cotisulareimperium.Se nimm et suae et Patrum maiestatis vindirem fore.Quum circumstaret quotidiana multitudo licentiaac-censa, arripi unum insignem ducem seditionum ius-