LIB. I. CAP. 36. 37. [V. C. i 58. A. C. Gi4.] 47

agitavi, inquit, le novaeula colem discissurum. Capehaec, el pcrage, quod aves luae fieri posse portendunt.Tum illuni hauil cunctanter diseidisse cotem fcriint.Statua Atti capite velato, quo in loco res acta cst, incomitio, in gradibus ipsis ad laevam curiae fuit: co-tem quoque eodem loco sitam flösse memorant, utesset ad posteros miraculi eins monumentum. Augu-riis certe sacerdotioque augurum tantus honos ac-cessit, ut nihil belli domique postea, nisi auspicato,gereretur: concilia popoli, exercitus vocati, summarerum, ubi aves non admisissent, dirimerentur. Ne-que tum Tarquinius de equitum centuriis quiequammutavit: numero altcrum tantum adiccit, ut mille etoctingenti equites in tribus centuriis essent. Poste-riores modo sub iisdem nominibus, qui additi erant,appellati sunt: quas nunc, quia geminatae sunt, sexvocant centurias.

XXXVII. Hac parte copiarum aucta, iterum cumSabinis confligitur. Scd praeterquam quod viribuscreverat Komanus exercitus, ex occulto etiam addi-tur dolus, missis, qui magnam vini lignorum, inAnienis ripa iacentem , ardentem in Humen coniice-rent: ventoque iuvante accensa ligna, et pleraque inratibus, impacta sublicis quum haererent, pontem in-cendunt. Ea quoque res in pugna terrorem attulitSabinis. PliTusis eadem fugam impediit: multiquemortales, quum bostem efl'ugissent, in flumine ipsoperiere: quorum lluitantia arma ad urbem cognita inTiberi prius paenc, quam nuntiari posset, insignemvictoriam fecere. Eo proelio praecipua equitum glo-ria fuit: utrimque ab coruibus positos, quum iampelleretur media peditum suorum acies, ita incur-risse ab lateribus ferunt, ut non sisterent modo Sabi-nas legiones, ferociter instantes cedentibus, sedsubito in fugam avertcrent. Montes efiuso cursuSabini petebant, et pauei tenuere; maxima pars, ut