iis T. 1,1 V 11 [U. C. 55o. A. C. 202 .]

viam elephantis, nc obtererentur, fecissent; in anci-pites ad ictum utrimque coniicicbant hastas; necpila ah antesignanis cessabant; donec undique inci-dentibus telis exacti cx Romana acie, hi quoque insuo dextro cornu ipsos Carthaginiensium equites inJugam verterunt. Laelius, ut turbatos vidit hostes,addit perculsis terrorem.

XXXIV. Utrimque equite nudata erat Punicaacies, quum pedes concurrit, nec spe, nec viribus iampar. Ad hoc, dictu parva, sed magni eadem in rc ge-renda momenti res, congruens clamor a ltomanis,coque maior et terribilior; dissonae illis, ut gen-tium multarum discrepantibus linguis, voces. PugnaRomana stabilis, et suo et armorum pondere incum-bentium in hostem: concursatio et velocitas illincmaior, quam vis. Igitur primo impetu extemplo mo-vere loco hostium aciem Romani. Ala deinde et um-bonibus pulsantes, in summotos gradu illato, ali-quantum spatii, velut nullo resistente, incessere; ur-gentibus et novissimis primos, ut semelmotam aciemsensere; quod ipsum vim magnam ad pellendum ho-stem addebat. Apud hostes, auxiliares cedentes se-cunda acies, Afri et Carthaginienses, adeo non susti-nebant, ut contra etiam, ne resistentes pertinaciterprimos caedendo ad se perveniret hostis, pedem re-ferrent. Igitur auxiliares terga dant repente: et, insuos versi, partim refugere in secundam aciem, par-tim non recipientes caedere, uti paullo ante non ad-iuti, et tunc exclusi. Kt prope duo iam permixtaproelia erant, quum Carthaginienses simul cum ho-stibus, simul cum suis cogerentur conserere manus.Non tamen ita perculsos iratosque in aciem accepe-re; sed, densatis ordinibus, in cornua vacuumquecirca campum extra proelium ciecere, ne pavido fu-ga Yulneribusquc milite sinceram et integram aciemmiscerent. Ceterum tanta strages hominum armo-