252

T. LIVII [U. C. 545. A.C. 207 .]

quod semel in praetoriis castris signum, bis in con-sularibus referebant cecinisse: duos profecto consu-les esse; et quonam modo alter ab Hannibale absces-sisset, cura angebat. Minime id, quod erat, suspicaripoterat, tantae rei frustratione Hannibalem elusum,ut, ubi dux, ubi exercitus esset, cum quo castra col-lata habuerit, ignoraret. Profecto haud mediocriclade absterritum insequi non ausum. Magnoperevereri, ne perditis rebus serum ipse auxilium venis-set: Romanisque eadem iam fortuna in Italia, quaein Hispania, esset. Interdum, literas suas ad eumnon pervenisse, credere: interceptisqne iis, consu-lem ad sese opprimendum accelerasse. His anxiuscuris, exstinctis ignibus, vigilia prima dato signo, uttaciti vasa colligerent, signa ferri iussit. I 11 trepida-tione et nocturno tumultu duces parum intente as-servati, alter in destinatis iam ante animo latebrissubsedit, alter per vada nota Metaurum flumen tra-navit. Ita desertum a ducibus agmen primo peragros palatur; fessique aliquot somno ac vigiliissternunt corpora passim, atque infrequentia relin-quunt signa. Hasdrubal, dum lux viam ostenderet,ripa fluminis signa ferri iubet: et per tortuosi amnissinus flexusque errorem vol\ens haud multum pro-cessit, ubi prima lux transitum opportunum osten-disset, transiturus. Sed quum, quantum mare absce-debat, tanto allioribus coercentibus amnem ripis,non inveniret vada, diem terendo spatium dedit adinsequendum sese hosti. '

XLV11I. Nero primum cum omni equitatu ad-venit: Porcius deinde assecutus cum levi armatura.Qui quum fessum agmen carperent ab omni parte in-eursarentque, et iam, omisso itinere, quod fugae si-mile erat, castra metari Poenus in tumulo super flu-minis ripam vellet; advenit Livius peditum omnibuscopiis, non itineris modo, sed ad conserendum cx-