74

T. LIVII [U. C. 54o. A. C. 212 .]

ront, vallo urbem ab arce intersaepire statuit: nonsine illa etiam spe, cum prohibentibus opus Roma-nis manum posse conseri; et, si ferocius procucurris-sent, magna caede ita attenuari praesidii vires, utfacile per se ipsi Tarentini urbem ab iis tueri pos-sent. Ubi coeptum opus est, patefacta repente porta,in munientes impetum fecerunt Romani: pellique sestatio passa est, quae pro opere erat, ut successu cre-sceret audacia, pluresqtie et longius pulsos perse-querentur. Tum signo dato coorti undique Poenisunt, quos instructos ad hoc Hannibal tenuerat; necsustinere impetum Romani, sed ab effusa fuga lociangustiae eos, impeditaque alia opere iam coepto,alia apparatu operis, morabantur. Plurimi in fos-sam praecipitavere, occisique sunt plures in fugit,quam in pugna. Inde et opus nullo prohibente fiericoeptum. Fossa ingens ducta, et vallum intra eamerigitur: modiooque post intervallo murum etiameadem regione addere parat, ut vel sine praesidiotueri se adversus Romanos possent. Reliquit tamenmodicum praesidium, ut simul in faciendo muro ad-iuvaret: ipse, profectus cum ceteris copiis, ad Galae-sum flumen (quinque millia ab urbe abest) posuitcastra. Ex iis stativis regressus ad inspiciendumopus, quod aliquantum opinione cius celerius creve-rat, spem cepit, etiam arcem expugnari posse. Etest non altitudine, ut cetera, tuta,sed loco plano po-sita, et ab urbe muro tantum ac fossa divisa. Quumiam machinationum omni genere et operibus oppu-gnaretur, missum a Metaponto praesidium Romanislccit animum, ut nocte ex improviso opera hostiuminvaderent. Alia disiecerunt, alia igni corruperunt ’isque finis Hannibali fuit ea parte arcem oppugnan-di. Reliqua erat in obsidione spes, nec ea satis effi-cax, quia arcem tenentes, quae in paeninsula positaimminet faucibus portus, mare liberum habebant’