320

T. LIVII [U. C. 584. A. C. 168.]

moram navigationis brevem pro salute sociae urbispaterentur. Postquam llliodum ventum est, in con-cionem quoque eos iidem precibus pertraxerunt. Ad-ventus legatorum auxit potius timorem civitati, quamminuit. Omnia enim Popillius, quae singuli unirer,sique eo bello hostiliter dixerant, fecerantque, retu-lit : et, vir asper ingenio, augebat atrocitatem eorum,quae dicerentur, vultu truci et accusatoria voce: ut,quum propriae simultatis nulla causa cum civitateesset, ex unius senatoris Romani acerbitate, qualisin se universi senatus animus esset, coniectarent. C.Decimii moderatiur oratio fuit, qui, inplerisque eo-rum, quae commemorata a Popilii0 essent, culpamnon penes populum, sed penes paucos concitores vulpiesse, dixit. Eos, venalem linguam habentes, decretaplena regiae assentationis fecisse: et eas legationesmisisse, quarum llhodios semper non minus puderet,quam poeniteret. Quae omnia, si ea mens populo fo-ret, in capita noxiorum versura. Cum magno assensuauditus est, non magis eo, quod multitudinem noxalevabat, quam quod culpam in auctores verteratItaque quum principes eorum Romanis responderent,nequaquam tam grata oratio eorum fuit, qui, quaePopillius obiecerat, diluere utcunque conati sunt;quam eorum, quiDecimio in auctoribus ad piaculumnoxae obiiciendis assensi sunt. Decretum igitur ex-templo, ut, qui pro Perseo adversus Romanos dixissequid, aut fecisse, convincerentur, capitis condemna-rentur. Excesserunt urbe sub adventu Romanorumquidam, alii mortem sibi consciverunt. Legati, nonultra quam quinque dies Rhodi morati, Alexandreamproficiscuntur. Xec eo segnius indicia ex decretucoram his facto Rhodi exercebantur: quam perseverantiam in exsequenda re Decimii lenitas *.

XI. Quum haec gererentur, Antiochus frustra ten-tatis moenibus Alexandreae abscesserat; ceteraque