Lib.XLI. Cap. 14 . 15 . [U. C. S79. A. C. 176.] Ii!)

XV. [ 1 !>.] Dum de his rebus in senatu agitur,Cn. Cornelius, evocatus a viatore, quum temploegressus esset, paullo post rediit cunfuso vultu, etexposuit 1’atribus conscriptis,bovis sexcenarii, quemimmolavisset, iecur diffluxisse. Id se victimarionuntianti parum credentem, ipsum aquam effundi exnlla, ubi exta coquerentur, iussisse: et vidisse cete-ram integram partem extorum, iecur omne inenarra-bili tabe absumptum. Territis eo prodigio Patribus,et alter consul curam adiecit: qui se, quod caput io-cinori defuisset, tribus bubus perlitasse negavit. Se-natus maioribus hostiis usque ad litationem sacrifi-cari iussit. Ceteris diis perlitatum ferunt: SalutiPetillium perlitasse negant. Inde consules praeto-resque provincias sortiti. Pisae C11. Cornelio, Ligu-res Petillio obvenerunt. Praetores, L. Papirius Masourbanam, M. Aburius inter peregrinos, sortiti sunt.M. Cornelius Scipio MaluginensisHispaniam ulterio-rem, L. Aquillius Gallus Siciliam habuit. Duo di>-precatisunt, ne in provincias irent: M. Popillius inSardiniam. Gracchum eam provinciam pacare: eiT.Aebutium praetorem adiutorem ab senatu datumesse. Interrumpi tenorem rerum, in quibus peragen-dis continuatio ipsa efficacissima esset, minime conve-nire. Inter traditionem imperii novitatemque suc-cessoris, quae noscendis prius, quam agendis, rebusimbuenda sit, saepe bene gerendae rei occasiones in-tercidere. Probata Popillii excusatio est. P. Lici-nius Crassus sacrificiis se impediri sollennibus excu-sabat, ne in provinciam iret. Citerior Hispania ob-venerat. Ceterum aut ire iussus, aut iurare pro con-cione, solienni sacrificio se prohiberi. U 1 ubi in P. Li-cinio ita statutum est, et ab se viti iusiurandum acci-perent , M. Cornelius postulavit, ne in Hispaniam ul-teriorem iret. Praetores ambo in eadem verba iu-rarunt. M. Titinius ct T. Fonteius proconsules ina-