Lib. XL. Cab. 11. 12. [U.C. 570 . A.C. 182 .] 73

abdicato patre, in locum tuum substituit. Illic anteomnia clandestina concocta sunt consilia. Quaerunturadiulores consiliis, quum ieplures, et principes Mace-donum, cum isto mittere iubet. Qui hinc integri etsinceri Itoniam eunt, Philippum regem se habere cre-dentes, imbuti illinc et infecti Romanis delinimentisredeunt. Demetrius iis unus omnia est: eum iam re-gem, vivo patre, appellant. Haec si indignor, audien-dum est statim, non ab aliis solum, sed etiam a te, pa-ter, cupiditatis regni crimen. Ego vero, si in medioponitur, non agnosco. Quem enim suo loco moveo, utipse in eius locum succedam? Unus ante me pater est:et, ut diu sit, deos rogo. Superstes (et ita sim, si me-rebor, ut ipse me esse velit) hereditatem regni, si palertradet, accipiam. Cupit regnum, et quidem sceleratecupit, qui transcendere festinat ordinem aetatis, na-turae, moris Macedonum, iuris gentium. Obstat fra-ter maior, adquemiurc, voluntate etiam patris, re-gnum perlinet. Tollatur: non primus regnum fra-terna caede petiero. Paler senex, et filio solus orba-tus, de se magis timebit, quam ut filii necem ulcisca-tur. Romani lactabuntur, probabunt, defendent fa-ctum. Hae spes incertae, pater, sed non inanes sunt.Ita enim se res habet: periculum vitae propellere ame poles, puniendo eos, qui ad me interficiendum fer-rum sumpserunt: si facinori eorum successerit, mor-tem meam idem tu persequi non poteris.

XII. Postquam dicendi finem Perseus fecit, con-iccti eorum, qui aderant, oculi in Demetrium sunt,vehit confestim responsurus esset. Deinde diu fuitsilentium, quum perfusum fletu appareret omnibusloqui non posse. Tandem vicit dolorem ipsa neces-sitas, quum dicere iuberent, atque ita orsus est:Omnia, quae reorum antea fuerant auxilia, pater,praeoccupavit accusator. Simulatis lacrimis in alte-rius perniciem veras meas lacrimas suspectas libi fe-