33 .T. LIVII [U. C. 568. A. C. 1 84.]

Philippus, minime, quin rebellandum esset, dubius,quia tamen immaturae ad id vires erant, ad moraminterponendam Demetrium, minorem filium, mittereItoniam, simul ad purganda crimina, simul ad depre-candam iram senatus, statuit: satis credens, ipsumetiam iuvenem, quod Itoniae obses specimen regiaeindolis dedisset, aliquid momenti facturum. Interim ,per speciem auxilii Byzantiis ferendi, re ipsa ad ter-rorem regulis Thracum iniiciendum, profectus, per-culsis iis uno proelio, et Amadoco duce capto, iu :Macedoniam rediit, missis ad accolas Istri fluminisbarbaros, ut in Italiam irrumperent, sollicitandos.

Et in Peloponneso adventus Itomanorum legatorum,qui ox Macedonia in Achaiam ire iussi erant, exspe-ctabatur: adversus quos ut praeparata consilia ha-berent, Lycortas praetor concilium indixit. Ibi daLacedaemoniis actum. Ex hostibus eos accusatores *»factos: et periculum esse, ne victi magis timendi fo- ,re ut, quam bellantes fuissent. Quippe in bello sociisRomanis Achaeos usos: nunc eosdem Ilomanos ac- \quiores Lacedaemoniis, quam Achaeis, esse: ubiAreus \etiam et Alcibiades , ambo exsules, suo beneficio resti-tuti, legationem Romam adversus gentem Achaeorumita de ipsis meritam suscepissent, adeoqile infesta ora-tione usi essent, ut patria pulsi, non restituti in eam, ;viderentur. Clamor undique ortus, referret nomina- jtimdeiis: ct, quum omnia ira, non consilio, gere- hrentur, capitis damnati sunt. Paucos post dies Ilo- imani legati venerunt. Ilis Olitore in Areadia datum iest concilium. j

XXXVI. Priusquam agerent quicquam, terrorAchaeis iniectus erat et cogitatio, quam non ex ae- iquo disceptatio futura esset; quod Areum et Alcibia-dem, capitis ab se iu concilio proximo damnatos, jnim legatis videbant,nec hiscere quisquam audebat. |Appius ea, quae apud senatum questi erant Lacedaa-