Lib. XX XIX. Cap. 33-35. [U.C.5C8. A.C.i84.] 37

XXXIV. Dimissis iis legationibus, Philippus, asuis certior factus, cedendum civitatibus,deducenda-que praesidia esse, infensus omnibus, in Maronitasiram effundit. Onomasto, qui praeerat maritimaeorae, mandat, ut partis adversae principes interfice-ret. Ille per Casandrum quendam, unum ex regiisiam diu habitantem Maroneae, nocte Thracibus in-tromissis, v'elut in bello capta urbe, caedem fecit.Id apud Romanos legatos querentes tam crudeliteradversus innoxios Maronitas, tam superbe adversuspopulum Romanum factum, ut, quibus libertatem re-stituendam senatus consuisset, ii pro hostibus truci-darentur, abnuebat, quicquam eorum ad se, aut quem-quam suorum perlinere. Seditione inler ipsos dimi-catum, quum alii ad se, alii ad Eumenem civitatemtraherent. Id facile scituros esse: percunctarenturipsos Maronitas: haud dubius, perculsis omnibusterrore tam recentis caedis, neminem hiscere adver-sus se ausurum. Negare Appius, liem evidentem produbia quaerendam. Si ab se culpam removere vellet,Onomaslum et Casandrum, per quos acta res dicere-tur, mitteret Romam, ut eos senatus percunctari pos-set. Primo adeo perturbavit ea vox regem, ut noncolor, non vultus ci constaret: deinde, collecto tan-dem animo, Casandrum, qui Maroneae fuisset, si uti-que vellent, se missurum dixit. Ad Onomaslum qui-dem quid eam rem perlinere, qui non modo Maroneae,sed ne in regione quidem propinqua fuisset? Et par-cebat magis Onomasto, honoratiori amico, et eun-dem indicem haud paullo plus timebat; quia et ipsesermonem cum eo contulerat, et multorum taliumministrum et conscium habebat. Casandcr quoque,missis, qui per Epirum ad mare prosequerentur eum,ne qua indicium emanaret, veneno creditur sublatus.

X\XY r . Et legati aPhilippi colloquio ita digressisunt, ut prae sc ferrent, nihil eorum sibi placere: et