, LiB. XXXIX. Cap. 27.28. [U.C.56-.A.C. i85.] 2ii

■ quum Chersonesum Lysimachiamque dederint, Maro-neam quoque atque Aenum profecto dedisse, quae ipsapropinquitate regionis veiut appendices maioris mu-neris essent. Nam Philippum quidem quo aut meritoin populum Romanum, aut ture imperii, quum tamprocul a finibus Macedoniae absint, civitatibus his'praesidia imposuisse ? Vocari Maronilas iuberent: ab■iis certiora omnia de statu civitatium eurum scituros.Legati Slaronitarum vocati, Non uno loco tantum ur-bis praesidium regium esse, sicut in aliis civitatibus,dixerunt, sed pluribus simul, et plenam MacedonumMaroneum esse. Itaque dominari assentatores regios:his solis loqui et in senatu et in concionibus licere: cosomnes honores et capere ipsos, et dare aliis. Optimumquemque, quibus libertatis, quibus legum cura sit, autexsulare pulsos patria, aut inhonoratos et deierioribim\ obnoxios silere. De iure etiam linium pauca adiece-1 'unt: Q. Fabium Labeonem, quum in regione eafuisset, direxisse finem Philippo veterem viam re-giam, quae ad Thraciae Parorciam subeat, nusquamad mare declinantem. Philippum novam postea de-‘ flexisse viam, qua Maronilarum urbes agrosque am-1 plectatur.

XXVIII. Ad ea Philippus longe aliam, quam ad-versus Thessalos Perrhacbosque nuper, ingressusdisserendi viam, Non cum Maronitis, inquit, mihi autcum Eumene disceptatio est; sed iam vobiscum, Ro-mani; a quibus nihil aequi me impetrare iam diu ani-' madverto. Civitates Macedonum, quae a me inter in-! dulias defecerant, reddi mihi aequum censebam ; non\ quia magna accessio ea regni futura esset, (sunt enimet parva oppida, et in finibus extremis posita) sed quia\ multum ad reliquosMar.cdonas continendos exemplumpertinebat. Negatum est milii. Bello Aetolico La-miam oppugnare iussus a consule M . Acilio, quum diufatigatus ibi proeliis operibusque essem, transcenden