380
mamillarum eius et digitum unum de manu eius precidebant, pro reliquiisea servantes. Quantus autem dolor pauperum atque infirmorum illicconcurrentium et de tante matrismorte vociferantium sit auditus, pau-cis explicari non potest. Acsi omnium mater carissima fuisset et omnesin carne genuisset, ita illam querulosis vocibus plangebant. Cum autem 5officium defunctorum dieeretur, abbatissa de Wetere 1 ), que tuncpresens aderat, avicularum cantus iocundissimOS audivit. Que in dul-cedine eiusdem cantus multum delectata, in quonam loco esset scirevolens, ecclesiam exivit et ecce! vidit in cacumine basilice aviculas plu-rimas congregatas, que cantU SUO quasi funeris exequias agebant. Ni- 10mirum figura sanctorum angelorum conventus et concentus iste fuitavicularum, qui circa hoc sanctissimum corpus congregati fuerant etcum laudum preconio animam Deo optulerant 2 ). Et quia beata Elyza-beth femina fuerat nobilis et religiosa, per omne illud triduum, quocorpus eius intumulatum iacuerat, congregata est de tota provincia, 15civitatibus, castris, villis atque cenobiis ad eius exequias innumera-bilis turba populorum, a quibus valde honorifice corpus illius inhospitali Marburg, quod ipsa fundaverat et possessionibus dita-verat, in capella modica sepultum est. Obiit autem beatissima Elyza-beth anno ab incarnatione Domini MCCXXXI*), anno vite sue vice- 20simo quinto 3 ), Romane ecclesie presidente domino papa Orego-
•) quarto decimo Kalendas Decembris fügt L hinzu.
%
3 vocifirancium A. — 10 Der mit Nimirum beginnende Abschnitt mich in L.
— 11 avicularum fuit L. — 13 deo animam obtulerant L. — quia ipsabeata L. — 15 congregate sunt L. — 16 ad eiusdem exequias L. —innummerabiles turbe L. — 17 valde fehlt L. — corpus eius in L. —19 beata Elyzabeth L. — 20 anno Domini milliesimo ducentesimo tri-
cesimo primo L; MCCXXX A. — anno etatis sue L. — sue..... (Raum
freigelassen) Romane A; mit vicesimo quinto schließt L.
Vgl. oben S. 372 Anm. 3.
Vgl. zu dieser Erzählung Liselotte Junge, Die Tierlegenden deshl. Franz von Assisi (Königsberger historische Forschungen 4), Leipzig1932, S. 71 ff.
3 ) Die Angabe über das Lebensalter der Heiligen bei ihrem Tode
— 25 Jahre — stimmt überein mit einer Handschrift des Briefes Konradsvon Marburg (Huyskens, Quellenstudien S. 160); dagegen besteht ge-genüber dem Briefe eine Abweichung hinsichtlich des Zusatzes überden Todestag in L. Während der Brief Konrads mit 'XVI 0 KalendasDecembris' den 16. November wohl richtig angibt, nennt L mit 'quartodecimo Kalendas' den 18. November. Es liegt wohl nur ein Lesefehler:'XIIIF statt 'XVI' vor; andernfalls handelt es sich um einen Irrtum, ähn-lich wie in der päpstlichen Kanonisationsbulle vom 1. Juni 1235, dieirrig den 19. November, den Tag der Beisetzung, als Todestag bezeich-net (Wyss a. a. O. I, Nr. 54). Berichtet doch Caesarius im Anschluß an seineVorlage selbst, daß die Heilige erst am 4. Tage bezw. nach einemtriduum nach dem Tode beigesetzt worden sei, was für den 16. alsTodestag und den 19. als Beisetzungstag zutrifft. Bei der Erwähnungder Kanonisationsbulle in der nachfolgenden Predigt bezeichnet Caesariusden darin festgesetzten • Elisabethtag — 'XIII. Kalendas Decembris' —als 'dies depositionis' (S. 386). Vgl. Dobenecker, Regesta Thuringiae III,Nr. 222a.