367

sionis sue. In hoc hospitali beata Elyzabeth secundum interpretationemsui nominis Christum in suis membris saturavit, ut Martha, etverbo divine predicationis saturata est, ut Maria 1 ). Elyzabeth, utsuperius dictum est, 'Dei mei saturitas' interpretatur 2 ). Que beata obe iam dicte pecunie, ut eie videbatur, indiscretam erogationem et vilissimihabitus susceptionem a magnatibus et hominibus terre blasphemias,contumelias et magnum contemptum sustinebat, ita quod sui eam nequevidere neque alloqui curabant, stultam et insanam illam reputantes.

Cumque huiusmodi convitiis a proposito suo revocari non posset, immo

w de illatis contumeliis amplius gauderet, voces illorum quasi Syrenarum

cantus abhorrebat. Inproperabant ei, quod nimis cito oblita esset mortis

viri sui et quod gauderet, unde dolendum esset. Sed illa, huiusmodi ver-

ba surda aure percipiens, verba magistri Cunradi institutoris sui, qui

ei contemptum rerum terrenarum persuasit, cum effectu attendit, ita ut

15 Deo supplicaret, quatinus contemptum temporalium cordi eius sugge-

reret, deinde ut liberorum suorum dilectionem carnalem ei tolleret, et

ut contumelias sibi illatas contempneret. Que se in hiis tribus exaudi-

tam ßentiens, dixit pedissequis suis: "Dominus exaudivit orationeS meaS,

et ecce! omnes mundanas possessiones, quas aliquando dilexi, nunc Ut

20 stercora reputo; pueros meos, quos Dominus dedit mihi, ipso teste tam-

quam extraneos reputo, in dampnis, in detractionibus et mei contemptu

delector et gaudeo. Nichil pure diligo, nisi Deum, qui dedit omnia".

(19). Magister3) Cunradus, cui obedientiam fecerat, in multisbeate Elyzabeth probavit constantiam, frangens in omnibus illius vo-

25 luntatem, ut ex hoc ipsi obedienti amplius meritum accresceret. Propter

quod, ut plus eam affligeret, contraria cordi eius precepit et singulos,

quos in familia sua magis dilectos habebat, ab ea repulit. Nam ipsamYsendrudim, de qua superius dictum est, quam ut animamsuam diligebat, famulatui eius subtraxit, quam non sine multo cordis

30 eui gravamine et infinitis lacrimis dimisit. Novissime G U d a m eiuscoetaneam, que ei ab infantia commorata erat, quibus 'erat cor unumet anima una' (Act. 4, 32) in Domino, ab ea repulit, in hoc animameius plurimum contristans. Quod magister Cunradus quodam bono zeloet hac intentione fecisse dicitur, quia timebat, ne forte cum illa de ante-

35 acta gloria seculi tractarent et per hoc a statu perfectionis mentem eiusaverterent. Omne enim humanuni solatium in eisdem religiosis feminisbeate illi subtrahebat, dicens Deo esse adherendum, non homini. Sciensmulier illa fortis (Prov. 31, 10), quia 'manum suam miserat ad fortia'(Prov. 31, 19), Christum, qui est fortitudo Dei, dixisse: 'Non veni fa-

« cere voluntatem meam, sed voluntatem eius, qui misit me' (loh. 6, 38),

21 contemptum A. — 31 commemorata A. — 32 animum eius A.

J ) Vgl. oben S. 365, 20.

2 ) Vgl. oben S. 347 Anm. 2; S. 348, 14.

3 ) Huyskens, S. 126 (824).