259
7. [De morte eius et quod Suelme delatum est cor-pus ei us.]
Circa crepusculum ventum est ad locum insidiarum. Ecce! comesenormitatem concepti facinoris considerans et abhorrescens, dicere cepitr> ad suos: „Ve michi misero! Quid est quod facere volui, ut dominumet cognatum meum oeciderem?" Quem mox hü, quos ipse dudum flatuBeemoth 1 ) succenderat, reaccendentes, sie ad facinus instigaverunt, utadinstar colubri venenum, quod ad modicum evomuerat, ardentius tesu-merei. Qui mox cum Herenberto 2 ) de nece episcopi traetans, volun-
10 tatem suam ei exposuit. Statim ille, seeundum quod edoctus fuerata fratre suo dapifero, assumpto secum Herinberto de Swerten B ), domi-num archiepiscopum precesserunt. Et cum in ascensu montis essent,comes ait: „Domine, hie est via nostra". Cui epi6copus respondit:„Dominus nos custodiat". Non enim sine suspicione fuit. Tunc comes
i6 parum expeetans, alios famulos post ipsum destinavit, preeipiens eis,ut Herenberto assisterent in eo quod ineiperet. Cumque viam coneavam,que in supremitate duabus semitis hinc inde cingebatur, episcopus in-grederetur, premissi servi comitis cum tanto strepitu ingressum preanti-cipaverunt, ut etiam ipse dominus episcopus, sicut hodie testis est celle-
ao rarius de Hemmerade 4 ), turbatus miraretur. Alii a dextris, alii a ei-nistris gradiebantur, quidam vero retro cum comite insidias observantessequebantur. Tunc Herenbertus, Signum eis dans qui in latebris erant,tarn horrificum emisit sibilum, ut non solum homines traditionem igno-rantes, sed et equi quibus insidebant stuperent. Mox hü qui preces-
1 Svvelme 2a. — 3 crepulculum 2a. — loca 2a. — Et fügen 2a. fc 1 vorEcce hinzu. — 4 abhorrens 2a. b'. — 7 Behemot 2a; Behemotli 2a. b x . —8 evom«rat 2fc'. — 11 Herenberto 2a. i 1 . — 12 esset 2a. b l . — 13 vestra1 b ; nostra fehlt 2a. h 1 . — 14 parum exsp. comes 2a. b l . —• 16 iam fürviam 2b K — 17 summitate 2b 1 . — dominus fügen 2a. h^ vor episcopusein. — 19 pontifex für dominus episc. 2a. b 1 . - 20 Hemmerode 2 6 1 .— turbatur 2 b l . — a vor sinistris fehlt 2b 1 . — 23 sibulum 2a. — solumfehlt 2a. fr. — 24 insedebant 2a.fi 1 .
!) Vgl. oben S. 251 Z. 15.
-') Herenbert Rennekoie wird er unten S. 260 genannt.
') Vielleicht ist hier für Herinbertus Ricbertus zu lesen. Ein Ric-bertus de Sverte (Schwerte nahe der Ruhr südöstlich von Dortmund)ist 1200 als Sohn seines gleichnamigen Vaters urkundlich bezeugt (West-fäl. Urkundenbuch VII Nr. 2). Zu denken gibt, daß ein Bruder Ricbertsdes Jüngeren, Giselher (vgl. ebenda) 1231 allein als Zeuge auftritt(Nr. 362).
*) Heinrich, nach jüngerer Angabe der spätere Abt von Himme-rode, Heinrich II. von Bruch (1226/29—1235); vgl. C. Wilkes, DieZisterzienserabtei Himmerode im 12. und 13. Jahrhundert S. 42. Trifftdie Angabe zu, so sind in der eb. S. 60 aufgestellten Cellerarenlistounter Nr. 5 zwei Heinrich zu unterscheiden, für 1224/25 der hier er-wähnte Cellerar, für 1231—1241/42 ein anderer gleichen Namens. Vgl.oben S. 109 Anm. 1.