217

ad ecclesiam beate Marie reddidit, dicens: "Gracias vobis refero, Do-mina, que michi unicum filium meum restituißtis. Et nunc vobis Filiumvestrum reddo, quia me meum filium a vobis confiteor recepisse".

103 (111,83). De paupere iuvene, qui, cum esset5 coram dyabolo, Mariam non negavit et ob hocinfinit a bona ab ea recepit.

In dyocesi Leodiensi iuxta F1 o r e n C iain 1 ) domum ordinis Pre-monstratensis mansit jgj quidam iuvenis, cui pater SUUS reliqueratmultas divicias moriens. Qui tantum in tornamentis et histrionibusio studebat, ut in brevi omnia bona sua effudisset et multa de bonis suiscuidam militi iuxta se manenti vendidisset vel loco pignoris exposuisset.Cum iste iuvenis nichil Laberet, ipse voluit recedere de terra sua.Sed quidam villicus suus, videns eum, ait: "Domine, quare estis vostristis ? Vultis VOS dives fieri?" Ille respondit: „Volo, si possum". Re-iß Spondit villicus: "Sequimini me, et bene erit vobis". Et statim secutus estvillicum. Et duxit eum per quendam locum palustrem, ubi cepit loquicum dyabolo: "Adduxi vobis hominem nobilem, supplicans, ut ei antiquasdivicias restituatis". Cui dyabolus: „Si voluerit michi esse devotus, daboei divicias". Respondit villicus: „Erit vobis libenter obsequiosus et l'ide-«0 lis, si dum habuerit istas". Cui dyabolus: „Oportet eum primo abrenun-ciare Deo altissimo". Quod cum iuvenis renueret, dixit villicus: "QuidtimeS tu pronunciare unum verbum? Die: abrenuncio". Tandem iuvenis,a villico induetus, abrenunciavit ore et manu et effirmavit 2 ) Altissimum.Cui dyabolus: "Adhuc est opus imperfectum: eciam abrenunciare debet25 matri altissimi Dei". Ad quod iuvenis multum expavit et turbatus sinemodo respondit: "Hoc nunquam facio". „Quare?" inquit villicus. "Fecisti,quod maius est; fac eciam nunc, quod minus est. Abnegasti Creatorem,abnega creaturain". Ac ille: "Nunquam eam abnegabo, eciamsi deberemin perpetuum mendicare ostiatim." Et sie negocio imperfecto amboredierunt. In itinere venerunt ad ecclesiam semiclausam, in qua iuvenisexiliens de equo intravit, committens equum villico. Et prostravit seante altare, ubi erat ymago beate virginis Marie, tenens Filium inulnis, et cepit eam invocare, ex intimo corde flens et rogans et replellSecclesiam clamoribus. Eadem hora venit miles supradictus, qui bona

30

3 Et sie ulterius Marie servivit fügt nach recepisse hinzu, 2b. —22 unicum v. 2 b. — 27 quod magis est 26.

103. Obwolil im Wortlaut teilweise umgestaltet, abhängig von Cae-sarius, Dial. mirac. II 12. Vgl. Mussafia, Marienlegenden 1984 Nr. 39;IV 8 Nr. 17 (a. 1230).

J ) 'Floreffiam' richtiger Caesarius, heute Florette an der Sambreoberhalb Namur. Vgl. U. Berliere, Monasticon Beige I, Maredsoua1897, S. 111 ff.

2 ) Richtiger 'exfestucavit' Caesariue.