140

patri, quod daret ei aliquid ad tegendum se. Puer autem obtinuit vixduas ulnas panni bursilli 1 ) a patre suo ad opus avi sui. Et cumalie due ulne remanerent patri, puer flendo rogavit eum, ut sibi easdaret. Qui fletibus pueri victus dedit eidem, querens, quid inde facerevellet. Qui respondit: „Servabo eas, quousque es talis, qualis nunc est epater tuus, nee dabo tibi amplius quam tu das modo patri tuo".

18 (11,49). De e o , q u i pro mortuis oravit, ideoa

morte per eos liberatus est.Quidam homo fuit, qui talem habuit consuetudinem, quod, quandotransibat eimiterium, semper moram faciens aliquantulum oravit pro toanimabus defunetorum, quorum corpora ibidem sepulta iacebant. Tan-dem aeeidit ipsum agitari ab inimicis suis per idem eimiterium manuarmata. Et ecce! aperta sunt omnia monumenta, que in eodem eimi-terio fuerunt, et visa sunt exire omnia corpora mortuorum cum gladiiset fustibus in auxilium viri. Quorum timore hostes perterriti terga ver- 16tentes virum persequi cessaverunt.

19 (11,50). De puero, cui hereditas de iure datur.

Vir quidam uxorem habens, et ex ea tres filios seeundum opinionemsuam genuit. Cui uxor eius, cum quadam die litigaret cum eo, obiecit,quod credebat se habere tres filios, cum tantum unus eorum suus filius 20esset. Maritus ergo requisivit ab uxore, quis eorum suus esset filius,sed illa noluit indicare. Accidit autem, dum pater infirmaretur ad mor-tem et uxor ante eum defuneta esset, faciens testamentum suum, omnia,que habuit, legavit illi, qui suus esset filius. Mortuo vero patre, sednondum sepulto facta est contencio inter fratres tres, cuius deberet 25

2 grossissimi für burs. 2a. — 10 aliquantum 2 b. — 25 inter filiostres 2b.

18. Exordium magnum Cisterciensc VI 6 (= Migne, Patr. Lat. 185,1191). Scala celi des Joh. Gobii iunior f. 133v. Thomas Cantiprat., De apibusII 53 § 30. Herolt, Prompt, exemplorum P. 107. Legenda aurea c. 163(ed. Graesse S. 733). Bernardinus, Rosarium (1503) II f. lOrb. Hugo vonTrimberg, Solsequium (ed. Seemann) Nr. 23. Magnum Speculum exem-plorum S. 268. Herbert, Cat. of romances III 167,11; 383,160; 542,3.Klapper, Exempla Nr. 43 (Quelle: Annulus c. 122). Reinholdt, Diss.Greifswald 1913, Nr. 29. Bär, Diss. Straßburg 1913, S. 29 Nr. 146.Grimm, Deutsche Sagen Nr. 328. J. Wolf, Deutsche Märchen und SagenS. 509; Niederliind. Sagen Nr. 318. Hist. litt, de la France XXXVI 228.

19. Odo von Cheriton (nicht bei Hervieux) = Herbert, Cat. ofromances III 66, 76. Etienne de Bourbon Nr. 160. Scala celi des Job. Gobiiiunior unter 'Filii'. Herolt, Promptuarium exemplorum B. 9. Hugo vonTrimberg, Solsequium (ed. Seemann) Nr. 36. Gesta Romanorum (ed.Oesterley) c. 44. W. A. Clouston, Populär Tales (1837) 1 14. Herbert,Cat. of romances 111176,113; 206,50; 444,3; 529,11; 563,50 usw. Enxem-plos Nr. 103. R. Köhler, Kl. Schriften II 582. Klapper, Erzählungendes Mittelalters Nr. 188; Exempla Nr. 96. Bolte's Anm. zu Pauli, Schimpfund Ernst Nr. 835. Th, Zachariae, Kl. Schriften S. 315 u.a.

l ) 'Burellus, panni spissioris ac vilioris species' (französ. 'bure',tft-ober Wollstoff). Vgl. Du Cange.