139
16 (11,47). De Christiano, qui prece sua apudDeum [montem transtulit] et multos a morte
1 iber avit.Quidatn Iudeus, intendens nocere Christianis, retulit principi B a -
6 b i 1 o n i e in ewangelio Christianorum scriptum esse, quod, qui haberettantam fidem 6icut granum sinapis, montem posset transferre de locosuo (vgl. Matth. 17,19). Tunc ille iussit congregare omnes Christianos,qui morabantur in terra sua, et comminatus est eis mortem, nisi hoc,quod in ewangelio scriptum esset, implerent. Patriarcha vero ieiunium
io indixit Christianis, exhortans Domino flebiliter supplicare, ut digna-retur populum suum custodire. Deinde cum quereret, quis esset maiorismeriti inter omnes, significatum est ei de quodam sutore, qui oculumsibi eruit, quia videndo ipsum scandalizavit (vgl. eb. 18,9). Et intel-ligens per ipsum posse impleri mandatum, vocavit eum et iniunxit illi,
io ut in virtute nominis Christi hoc impleret. Qui cum se peccatorem etad hoc indignum clamaret, tandem ad comminacionem precepto pa-triarche acquievit et die statuto coram omnibus, qui ad hoc spectacu-lum convenerant, precepit monti, ut in virtute nominis Ihesu Christise transferret. Ac ille mons subito cepit moveri versus civitatem Sarra-
20 cenorum de loco suo. Tunc Sarraceni nimium pertimentes rogaveruntDeum pro civitate, ne oppressa per montem deperiret. Et ad precesillius mons ille adhinctus est alteri monti, sicut ibi hodie manifestemultis cernentibus demonstratur.
17 (11,48). Defilio, qui fecit patri suo, sicut paters» feceratfilio.
Quidam pateifamilias senex totam hereditatem dimisit filio suo.Filius vero ille prius benigne se habuit per breve tempus erga patremsuum, sed post expulit eum a thalamo suo, volens thalamum haberepro se et uxore sua, et ad ultimum fecit sibi lectum fieri post hostium.:to Sed cum hyemps esset et pater senex frigore gravaretur, eo quod filiusabstulerat patri omnia sua coopertoria, rogavit filium filii, ut diceret
1 Titel so 2a, dodi montem tränst, oon mir ergänzt; De cristiano, quiapud deum pre amore, quem exhibuit semel, üb. nmllo.s 2h. — 9 scr. erat 26.— Patr. ergo 2a. —10 Dominum fl. ut 2a. — 12 inter eos 2b. — 26 f. suo. Postper breve tempus b. se h. 2a. — 30 fil. sibi abst. bona opertoria 2 b.
16. Etienne de Bourbon Nr. 332. Odo von Cheriton (fehlt bei Her-vieux) = Herbert, Cat. of romances III 59, 4; 462,103. Speculum laicorum,eb. 390,290; 479,13. Compilatio singularis exemplorum (inediert). Herolt,Prompt, exemplorum F. 6 = Discipulus redivivus, Augsburg 1728, II 616.Marco Polo, II Milione c. 26—29 (ed. L. F. Benedetto, Florenz 1028,S. 20 ff.). Haureau, Not. et extr. IV 48. XXXII 2,298. Bolte's Anm. zuPauli, Schimpf und Ernst Nr. 683. A. Wesselski, Märchen des Mittel-alters S. 255 bietet die ausführlichste Gesamtdarstellung dieses Motivs.
17. Jacques de Vitry (ed. Crane) Nr. 288. Odo von Cheriton (Her-vieux II 656 Nr. 85 b). Etienne de Bourbon Nr. 161. Scala celi unter'Filii' f.99r. Little, Liber exemplorum Nr. 143. R. Köhler, Kl. Schriften 1473;II 580. Bär, Diss. Straßburg 1913, S. 33 Nr. 5- Bedier, Les fabliaux,S. 201.463. Bolte's Anm. zu Pauli, Schimpf und Ernst Nr. 436, usw.