109

ille gavisus clamare cepit: „Sande Iacobe, adiuva me", crebriua illudrepetens. Cui apostolus responeit: „Peccata tua te inpediunt; laboravipro te, quantum potui, sed *) non profeci. Ecce! quinque libras, quasin meo servitio expendisti, in manu teneo, quas tibi restituo". Usurarios clamante: „Domine, domine, non illas recipere volo", apostolus pe-cuniam panniculo involutam ad caput usurarii posuit et disparuit. —Ex quo probatur elemosinam de malo conquisitam Deo placere nonposse. Hec michi a quodam presbitero religioso recitata sunt, qui severaciter intellexisse dicebat.

10 2 8. De quodam, qui per quandam visionem, quam inhorreo vidit, conversus est.

Henricus cellerarius superior de Hemmenrode 1 ), sicut abeius ore audivi, fratrem habebat ex parte patris, non tarnen de thorolegitimo. Hie peeuniam modicam, quam habebat, ad usuram dedit.

1» Quod frater eius Henricus cognoscens durius arguit, usure periculumilli exponens et eonversionis viam, per quam Deo pro peccatis satis-facere et penurie necessitatem evadere posset, instanter suadens; sednon acquievit ille. Contigit die quadam, ut per villam quandam trans-iens vestimenta sua linea, id est camisiam et femoralia, extraheret,

so cuidam femine sibi note ad lavandum illa tribuens. Et cum ad manumnon haberet alia, tunicam cum bracili 2 ) reinduens ad villam remotio-rem properavit. Cumque tarde venisset ad locum, hominibus dormien-tibus, ipse solus nemine sciente horreum cuiusdam curtis patris suiintravit. Et cum deessent ibi lectisternia, in quodam angulo eiusdem

26 horrei vestitus et calciatus supra stramina se cubitum deposuit.

*) et nil optinui. Demones habent coram summo iudice multas aecu-saciones pessimas, quas (que 2 b) operatus es. Exigente iusticia, iudicatuses eternis penis puniendus für sed non profeci 2a. b.

1 cepit cum lacrimis dicens: S. Iac. apostole, adi. me, er. expensasrep. 2a. b. — 3 in quantum lc. — Ecce peeuniam quam 2a. b. — 4 com-sumpsisti für exp. Ib. — quam tibi 2a. b. — 5 domine, illas rec. nolo lc. —7 elem. male acquisitam 1a; elem. de m. lucro conqu. deo nee sanetiseius plac. 2a. b. — 8 Hee audita sunt a quodam, qui michi revelavit hec2a. b. — dieta sunt la. — 12 Heinricus la; fohlt 2a. b. — cell, noster sup.lb; sup. fehlt 2b. — Heymenrode Ib. — 13 non bis legitimo fehlt2a. b. — 16 pecc. suis satisf. lc. — 17 inst, illi suad. Ille vero -penitusconsiliis eius non consenciens (senciens 2 b), cont. ut die qu. de villaad aliam villam proporaret. Cumque tarde ven. {Z. 22) 2a. b. — 20 adlav. sibi trib. la. — 21 hab. alias la. — 23 ncm. senciente lb; mem.suadente 2a. b. — 25 calceatus lb. — super str. lc. — posuit la.

x ) Er ist 1224 bis 1241/42 urkundlich bezeugt und vielleicht auchder Himmeroder 'maior cellerarius' Heinrich von Andernach, der 1219begegnet; doch ist dieser vielleicht dem Abte Heinrich I. (1220—1226/29)gleichzusetzen und dann von dem Cellerar der späteren Jahre zu unter-scheiden. Vgl. WiLkes, Himmerode S. 60.

2 ) 'Brachile: lineum quo femoralia sueeinguntur'. Du Cange.